ئیمام ناصر محمد یه‌مانی

[ لمتابعة رابط المشاركــة الأصليّة للبيـــان ]
http://www.mahdi-alumma.com/showthread.php?t=2193!
ــــــــــــــــــــ


به‌یانی نهێنی شه‌فاعه‌ت بۆ شیعه‌ و سوننه‌و جه‌ماعه‌، شه‌فاعه‌ت ئه‌وه‌ نیه‌ كه‌وا ئێوه‌ پێتان وایه‌، پاك و بێگه‌ردی بۆ خودای گه‌وره‌ !

بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على كافة أنبياء الله ورُسله إلى الإنس والجنّ من أوّلهم إلى خاتمهم محمد رسول الله إلى النّاس كافة صلّى الله عليهم وآلهم الطيبين والتابعين للحقّ إلى يوم الدّين، ولا أفرّق بين أحدٍ من رسله حنيفاً مُسلماً وما أنا من المُشركين..

ئه‌ی گه‌لی به‌شه‌ر به‌راستی من مه‌هدی چاوه‌روانكراو خه‌لیفه‌ی خودای تاك و قه‌هاری ئاگادار كه‌ره‌وه‌م بۆ به‌شه‌ر به‌وه‌ی كه‌وا داخلی سه‌رده‌می نیشانه‌ گه‌وره‌كانی قیامه‌ت بوون جا‌ زۆربه‌تان پشتهه‌ڵكه‌رن‌ له‌ به‌دواكه‌وتنی زیكری قورئانی گه‌وره‌ی په‌یامی خودا بۆ هه‌موو ئینسان و جن جا پێشتر نه‌فه‌رێك له‌جن ئیمانی هێناو وتی: {إِنَّا سَمِعْنَا قرآنا عَجَبًا (1) يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ وَلَنْ نُشْرِكَ بِربّنا أَحَدًا(2)} صدق الله العظيم [الجنّ].
واته‌/ ده‌سته‌یه‌ك له جنه‌كان گوێیان گرتووه بۆ خوێندنه‌وه‌ی قورئان جا که ته‌واو بووه وتویانه‌: به‌ڕاستی ئێمه خوێندنه‌وه‌یه‌کی سه‌رسوڕهێنه‌رمان بیست. (١) هیدایه‌ت ده‌دات بۆ ڕێبازی ژیری و تێگه‌یشتن، ئێمه‌ش باوه‌ڕمان پێ کردو هه‌رگیز که‌س ناکه‌ینه شه‌ریك و هاوه‌ڵ بۆ په‌روه‌ردگارمان. (٢) .

وه‌ ئه‌ی گه‌لی ئینسان و جن، به‌راستی من ئیمام مه‌هدی خه‌لیفه‌ی خودام له‌ كتێبدا؛ ئه‌و ئینسانه‌ی كه‌وا خودای ره‌حمان فێری به‌یانی حه‌قی قورئانی كردووه‌؛ جا هیچ ئینسان و جنێك نی یه‌ كه‌وا قسه‌و گفتوگۆم له‌گه‌ڵ بكات ئه‌وه‌ هه‌ر من زاڵده‌بم به‌سه‌ریدا به‌ ده‌سه‌ڵاتی زانستی محكه‌می قورئان، وه‌ په‌روه‌ردگاره‌كه‌م فه‌توای بۆ داوم به‌وه‌ی كه‌وا من مه‌هدی چاوه‌روانكراوی خه‌لیفه‌ی خودام به‌سه‌رتانه‌وه‌،‌ جا جبرائیل منی به‌خه‌لیفه‌ هه‌ڵنه‌بژاردووه‌ به‌سه‌رتانه‌وه‌ نه‌ فریشته‌ نزیكه‌كانی خوداش، وه‌شه‌یتانیش منی به‌سه‌رتاندا هه‌ڵنه‌بژاردووه‌ نه‌جن و نه‌هیچ ئینسانێكیش هه‌موویان وه‌ ره‌واش نی یه‌ بۆ سه‌رجه‌م دروستكراوه‌كانی خودا له‌ ئاسمانه‌كان و زه‌ویدا به‌وه‌ی كه‌وا خه‌لیفه‌ی خودا له‌جیاتی ئه‌و هه‌ڵبژێرن پاك و بێگه‌ردی و به‌رزی و بڵندی و گه‌وره‌یی بۆی، وه‌كو فه‌تواكه‌ی خودا بۆ ئینسان و جنه‌كان له‌محكه‌می قورئان پشتراستی ده‌كاته‌وه‌ به‌وه‌ی كه‌وا هه‌ڵبژاردنی خه‌لیفه‌ی خودای ره‌حمان له‌زه‌ویدا تایبه‌ته‌ به‌ خودای تاك ئه‌و خودایه‌ی كه‌وا هیچ خوایه‌كی تر نی یه‌ جگه‌ له‌ئه‌و وه‌ هیچ په‌رستراوێكیش نی یه‌ جگه‌ له‌و نه‌بێت، وه‌ بۆشتان نی یه‌ كه‌وا خه‌لیفه‌ی خودا له‌جیاتی ئه‌و هه‌ڵبژێرن. وه‌كو خوای گه‌وره‌ پشتراستی ده‌كاته‌وه‌ له‌وه‌ی ده‌فه‌رموێت: {وَرَبُّكَ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ وَيَخْتَارُ مَا كَانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ} صدق الله العظيم [القصص:68].
واته‌/ هه‌ر په‌روه‌ردگاری تۆیه هه‌ر چیه‌كی بوێت دروستی ده‌كات و هه‌ڵی ده‌بژێرێت خه‌ڵكی ده‌سه‌ڵاتی هه‌ڵبژاردنیان نیه‌ پاكی و بێگه‌ردی و بڵندی بۆ خوایه له به‌رامبه‌ر ئه‌و شتانه‌وه نه‌فامان ده‌یكه‌نه شه‌ریك و هاوه‌ڵ.بۆی.

ئه‌مه‌ش له‌به‌رئه‌وه‌ی ئێوه‌ زاناتر نین له‌ په‌روه‌ردگاره‌كه‌تان پاك و بێگه‌ردی و به‌رزی و بڵندی و گه‌وره‌یی بۆی! وه‌ فریشته‌ نزیكه‌كانی خوداش هه‌ڵه‌یان كرد ده‌رهه‌ق به‌ په‌روه‌ردگاره‌كه‌یان به‌ بێ ئه‌وه‌ی مه‌به‌ستێكیان هه‌بێت له‌و كاته‌ی كه‌وا گوێیان له‌قسه‌و فه‌رمانی په‌روه‌ردگاره‌كه‌یان بوو به‌ئاراسته‌ی ئه‌وان. خوای گه‌وره‌ فه‌رموویه‌تی: {وَإِذْ قال ربّك لِلْمَلاَئِكَةِ إنّي جَاعِلٌ فِي الأَرْضِ خَلِيفَةً قَالُواْ أَتَجْعَلُ فِيهَا مَن يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاء وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ قال إنّي أَعْلَمُ مَا لاَ تَعْلَمُونَ} صدق الله العظيم [البقرة:30].
واته‌/ باسی ئه‌وه بكه كه‌ په‌روه‌ردگارت به فریشته‌كانی وت به‌راستی من ده‌مه‌وێت له زه‌ویدا جێنشینێك دابنێم فریشته‌كان وتیان ئایا كه‌سێكی تیادا ده‌كه‌یته جێنشین كه خراپه‌و تاوانی تیادا بكات و خوێنرێژی تێدا ئه‌نجام بدات له‌كاتێكدا ئێمه ته‌سبیحات و سوپاس و ستایشت ده‌كه‌ین و به‌دوورت ده‌گرین له‌و شتانه‌ی كه‌شایسته‌ی تۆ نین خودا فه‌رمووی بێگومان ئه‌وه‌ی ئێوه نایزانن من ده‌یزانم.

وه‌ به‌یانی حه‌قیش بۆ ئه‌و قسه‌یه‌ی خودا ده‌رباره‌ی ئه‌و ره‌ددو وه‌ڵامه‌ی خودا له‌سه‌ریان كه‌وا ده‌فه‌رموێت: {قال إنّي أَعْلَمُ مَا لاَ تَعْلَمُونَ} صدق الله العظيم.
واته‌/ بێگومان ئه‌وه‌ی ئێوه نایزانن من ده‌یزانم.

ئه‌مه‌ به‌و مانایه‌ی كه‌وا ئێوه‌ زاناتر نین له‌په‌روه‌ردگاره‌ كه‌تان، جا له‌به‌رئه‌وه‌ فریشته‌كان هه‌ڵه‌یان كرد ده‌رهه‌ق به‌ په‌روه‌ردگاره‌كه‌یان جا خودای ره‌حمان ئه‌مه‌ی له‌نه‌فسی خۆیدا هێشته‌وه‌و نه‌یخسته‌ روو بۆیان هه‌تا ئه‌و كاته‌ی كه‌وا ئاده‌م و هه‌موو نه‌وه‌كانیشی له‌گه‌ڵیدا دروستكرد له‌پشتیدا، وه‌كو خوای گه‌وره‌ پشتراستی ده‌كاته‌وه‌ له‌وه‌ی ده‌فه‌رموێت: {هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ} صدق الله العظيم [النجم:32].
واته‌/ ئه‌و خودایه‌ چاک ده‌تانناسێت هه‌ر له‌و كاته‌وه‌ی كه‌وا ئێوه‌ی له‌زه‌ویدا به‌رپاکردووه‌.

جا له‌پاش ئه‌وه‌ په‌یمانی له‌ئاده‌م و هه‌موو نه‌وه‌كانیشی وه‌رگرت. خوای گه‌وره‌ش فه‌رموویه‌تی: {وَإِذْ أَخَذَ ربّك مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَى أنفسهم أَلَسْتُ بِربّكم قَالُوا بَلَى شَهِدْنَا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَذَا غَافِلِينَ} صدق الله العظيم [الأعراف:172].
واته‌/ وه‌ ئه‌وکاته‌ی که‌وا په‌روه‌ردگار نه‌وه‌ی ئاده‌می له‌پشتیدا کۆ کرده‌وه و په‌یمانی لێ وه‌رگرتن و کردنی به شایه‌ت به‌سه‌ر خۆیانه‌وه و (پێی فه‌رموون) ئایا من په‌روه‌ردگاری ئێوه نیم ئه‌وانیش هه‌موو وتیان به‌ڵێ به‌دڵنیایی یه‌وه‌ شایه‌تیمان داوه (که تۆ په‌روه‌ردگارمانیت) ئه‌مه‌ش بۆ ئه‌وه‌ی نه‌وه‌کو له ڕۆژی قیامه‌تدا بڵێن به‌راستی ئێمه له‌مه بێئاگایان بوین.

جا له‌پاش ئه‌وه‌ خودا خه‌لیفه‌كانی له‌زه‌ویدا هه‌ڵبژارد له‌ پێشه‌وایانی كتێب له‌ نێردراوو پێغه‌مبه‌ران و پێشه‌وا چاكه‌كاره‌كان، پاشان ناوی هه‌ر هه‌موویانی فێری ئاده‌م كرد (ناوی هه‌موویانی به‌ ئاده‌م وت)، پاشان به‌و فریشتانه‌ی نیشان دان كه‌وا هه‌ڵه‌یان كرد ده‌رهه‌ق به‌ په‌روه‌ردگاره‌كه‌یان به‌و قسه‌یه‌یان كه‌وا وتیان: {أَتَجْعَلُ فِيهَا مَن يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاء وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ قال إنّي أَعْلَمُ مَا لاَ تَعْلَمُونَ} صدق الله العظيم [البقرة:30].
واته‌/ ئایا كه‌سێكی تیادا ده‌كه‌یته جێنشین (خه‌لیفه‌) كه خراپه‌و تاوانی تیادا بكات و خوێنرێژی تێدا ئه‌نجام بدات له‌كاتێكدا ئێمه ته‌سبیحات و سوپاس و ستایشت ده‌كه‌ین و به‌دوورت ده‌گرین له‌و شتانه‌ی كه‌شایسته‌ی تۆ نین خودا فه‌رمووی بێگومان ئه‌وه‌ی ئێوه نایزانن من ده‌یزانم.

له‌به‌رئه‌وه‌‌ خودا خه‌لیفه‌ هه‌ڵبژێردراوه‌كانی له‌ نه‌وه‌كانی ئاده‌م ئه‌وانه‌ی كه‌وا قسه‌یان له‌گه‌ڵ ده‌كردن پێ نیشاندان، پاش ئه‌وه‌ ئاده‌م ناوی ئه‌و خه‌لیفانه‌ی خودای پێوتن كه‌وا خودا له‌نه‌وه‌كانی هه‌ڵیبژاردبوون، پاش ئه‌وه‌ خودا به‌ فریشته‌كانی نیشان دان جا به‌وه‌ خودا حوججه‌و به‌ڵگه‌ی به‌سه‌ر فریشته‌ نزیكه‌كاندا هێنایه‌وه‌ تا تێیان بگه‌یه‌نێت و بزانن به‌وه‌ی كه‌وا ئه‌وان زاناتر نین له‌ په‌روه‌ردگاره‌كه‌یان خوای گه‌وره‌ش فه‌رموویه‌تی: {وَعلّم آدم الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا ثمّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلَائِكَةِ فَقال أَنْبِئُونِي بِأَسْمَاءِ هَؤُلَاءِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ( 31 )} صدق الله العظيم [البقرة].
واته‌/ (ئینجا كه‌ خودا ئاده‌می درووست كرد ویستی توانایی و لێهاتووی بۆ فریشته‌كان روون بكاته‌وه كه‌له‌به‌رچی ئه‌وی هه‌ڵبژاردووه‌ بۆ جێنشینی‌) جا ناوی هه‌موویانی (هه‌موو جێنشینه‌ هه‌ڵبژێردراوه‌كانی له‌زه‌وی له‌یه‌كه‌میانه‌وه‌ تا دواینیان كه‌ ئیمام مه‌هدیه‌) فێری ئاده‌م كرد، له‌وه‌ودوا ئه‌وانی (هه‌موو جێنشینه‌كانی كه‌له‌پێشتردا ناوی هه‌موو ئه‌وانی به‌ئاده‌م وتبوو) به‌ فریشته‌كانی نیشاندان و پێی فه‌رموون ئاده‌ی ئێوه ناوی ئه‌و كه‌سانه‌م پێ بڵێن ئه‌گه‌ر راست ده‌كه‌ن (به‌وه‌ی ئه‌وانه‌ فه‌سادو خراپه‌كاری ده‌كه‌ن له‌زه‌ویداو خوێن ده‌رێژن).

جا له‌پاش ئه‌وه‌ فریشته‌ نزیكه‌كانی خودای ره‌حمان زانیان به‌وه‌ی كه‌وا ئه‌وان سنوره‌ دیاریكراوه‌كایان تێپه‌راندووه‌ كه‌وا بۆیان نیه‌ تێی په‌رێنن جا هه‌ڵه‌یان كردووه‌ ده‌رهه‌ق به‌په‌روه‌ردگاره‌ كه‌یان جا تۆبه‌یان كردو ملكه‌چ بوون و په‌روه‌ردگاره‌كه‌ یان به‌پاك راگرت له‌ كه‌م و كورتی له‌زانست جا به‌پاك و بێگه‌ردیان راگرت به‌ دان نان به‌وه‌ی كه‌وا زاناتر نین ته‌نها ئه‌وه‌ ده‌زانن كه‌وا خودا فێری كردوون ئه‌و خودایه‌ی كه‌وا زانستی به‌هه‌موو شتێك هه‌یه‌: {قَالُوا سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَا إِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا إِنَّكَ أَنتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ ﴿٣٢﴾ قَالَ يَا آدَمُ أَنبِئْهُم بِأَسْمَائِهِمْ فَلَمَّا أَنبَأَهُم بِأَسْمَائِهِمْ قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْ‌ضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنتُمْ تَكْتُمُونَ ﴿٣٣﴾} صدق الله العظيم [البقرة].
واته‌/ فریشته‌كانیش وتیان پاكی و بێگه‌ردی و ستایش هه‌ر شایسته‌ی تۆیه‌ ئێمه هیچ زانستێكمان نیه‌ ته‌نها ئه‌وه ده‌زانین كه تۆ فێرت كردووین به‌راستی تۆ په‌روه‌ردگارێكی زاناو دانایت (٣٢) ئینجا خودا فه‌رمووی ئه‌ی ئاده‌م ئاده‌ی تۆ ئاگاداریان بكه به ناوه‌كانیان جا كاتێك ئاده‌م هه‌واڵی ناوه‌كانی ئه‌وانی پێدان خوا فه‌رمووی ئه‌ی پێم نه‌وتن به‌راستی من خۆم ئاگادارم به نهێنی ئاسمانه‌كان و زه‌وی ده‌شزانم ئێوه چی ده‌رده‌خه‌ن و چیش ده‌شارنه‌وه‌ (٣٣).

جا له‌پاش ئه‌وه‌ خودا فه‌رمانی به‌ خه‌لیفه‌كه‌ی ئاده‌م كرد كه‌وا خودا هه‌ڵیبژاردبوو به‌سه‌ریاندا و ده‌سه‌ڵاتی به‌زانست زیادكردبوو به‌سه‌ر فریشته‌ نزیكه‌كانی خودای ره‌حماندا جا فه‌رمانی پێ‌ كرد كه‌وا خودا هه‌ڵیبژاردبوو به‌ خه‌لیفه‌ی خۆی به‌سه‌ریاندا كه‌وا به‌ به‌ڵگه‌وه‌ ئه‌وه‌ بسه‌لمێنێت كه‌وا به‌راستی خودا ده‌سه‌ڵاتی به‌زانست به‌سه‌ریاندا زیادكردووه‌ تا خودا زیادكردنی ئه‌م ده‌سه‌ڵاته‌ به‌زانست به‌سه‌ر هه‌موو ئه‌وانه‌ی كه‌وا كردوونی به‌خه‌لیفه‌ به‌سه‌ریاندا بكات به‌ به‌ڵگه‌ی ئیمامه‌ت و پێشه‌وایه‌تی و خه‌لافه‌ت، وه‌ هه‌ر له‌به‌رئه‌وه‌ خودا فه‌رمانی به‌ فریشته‌كان نه‌كرد كه‌وا سوجده‌ بۆ ئاده‌م ببه‌ن له‌ پێش ئه‌وه‌ی كه‌وا ئاده‌م به‌ده‌سه‌ڵاتی زانست حوججه‌و به‌ڵگه‌ بهێنێته‌وه‌ به‌سه‌ریاندا؛ به‌ڵكو فه‌رمانی به‌ ئاده‌م كرد كه‌وا به‌ به‌ڵگه‌وه‌ بۆیان بسه‌لمێنێت به‌وه‌ی كه‌وا خودا هه‌ڵیبژاردووه‌ به‌وه‌ی كه‌وا ده‌سه‌ڵاتی به‌زانست زیادكردووه‌ به‌سه‌ر هه‌موویاندا. خوای گه‌وره‌ش فه‌رموویه‌تی: {قال يا آدمُ أنبِئْهم بأسمائِهِم فلمَّا أنبأهُم بأسمائِهِم قال ألم أقلْ لكم إنّي أعلمُ غيبَ السمواتِ والأرضِ وأعلمُ ما تُبدونَ وما كُنتُم تَكتُمونَ (33) وإذْ قُلنا للملائكةِ اسْجُدُوا لآدمَ فَسجدُوا إلا إبْليسَ أبى واستَكْبرَ وكانَ من الكافِرينَ (34)} صدق الله العظيم [البقرة].
واته‌/ خودا فه‌رمووی ئه‌ی ئاده‌م ئاده‌ی تۆ ئاگاداریان بكه به ناوه‌كانیان جا كاتێك ئاده‌م هه‌واڵی ناوه‌كانی ئه‌وانی پێدان خوا فه‌رمووی ئه‌ی پێم نه‌وتن به‌راستی من خۆم ئاگادارم به نهێنی ئاسمانه‌كان و زه‌وی ده‌شزانم ئێوه چی ده‌رده‌خه‌ن و چیش ده‌شارنه‌وه‌ (٣٣) كاتێكیش به‌فریشته‌كانمان وت سوژده به‌رن بۆ ئاده‌م ئه‌وانیش هه‌موو سوژده‌یان برد ته‌نها ئیبلیس نه‌بێت كه‌وا له‌كافو بێباوه‌ران بوو (٣٤).

جا له‌پاش ئه‌وه‌ له‌ گێرانه‌وه‌كه‌دا ئه‌حكامه‌ هه‌قه‌كانی لێده‌رده‌هێنین به‌م شێوه‌یه‌: بۆتان روون بوویه‌وه‌ كه‌وا هه‌ڵبژاردنی خه‌لیفه‌ی خوا ته‌نها تایبه‌ته‌ به‌خودا خۆی به‌ بێ هه‌موو فریشته‌و جن و ئینسانه‌كان وه ‌ئه‌وانه‌ هیچ ده‌سه‌ڵاتێكیان نیه‌ له‌ هه‌ڵبژاردنی خه‌لیفه‌كه‌ی خوا له‌جیاتی خودا، وه‌كو خوای گه‌وره‌ پشتراستی ده‌كاته‌وه‌ له‌وه‌ی ده‌فه‌رموێت: {وَرَبُّكَ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ وَيَخْتَارُ مَا كَانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ} صدق الله العظيم [القصص:68].
واته‌/ هه‌ر په‌روه‌ردگاری تۆیه هه‌ر چیه‌كی بوێت دروستی ده‌كات و هه‌ڵی ده‌بژێرێت خه‌ڵكی ده‌سه‌ڵاتی هه‌ڵبژاردنیان نیه‌ پاكی و بێگه‌ردی و بڵندی بۆ خوایه له به‌رامبه‌ر ئه‌و شتانه‌وه نه‌فامان ده‌یكه‌نه شه‌ریك و هاوه‌ڵ.بۆی.

جا ئێوه‌ له‌كوێ بۆتان هه‌یه‌ كه‌وا خه‌لیفه‌ی خودا ئیمام مه‌هدی هه‌ڵبژێرن له‌جیاتی خوا؟ پاك و بێگه‌ردی و به‌رزو بڵندی بۆ خودا له‌وه‌ی ده‌یكه‌نه‌ شه‌ریك و هاوه‌ڵ بۆی!

وه‌ ئه‌ی گه‌لی جن و ئینسان، به‌راستی من ئیمام مه‌هدی چاوه‌روانكراوم، سوێند ده‌خۆم به‌و كه‌سه‌ی كه‌وا ئینسانی له‌ خۆڵ دروستكردووه‌ وه‌ كتێبی خودای باڵا‌ده‌ستی به‌خشنده‌ی دابه‌زاندووه‌ به‌وه‌ی كه‌وا هه‌رگیز كه‌س به‌دوای ئیمام مه‌هدی حه‌ق له‌په‌روه‌ردگاره‌كه‌ تانه‌وه ناكه‌وێت ته‌نها خاوه‌ن ژیری و هۆشمه‌نده‌كان نه‌بن له‌ ئینسان و جنه‌كان، جا ئه‌وانه‌ چاكترین بوونه‌وه‌رن ئه‌وانه‌ی كه‌وا بیرده‌كه‌نه‌وه‌ به‌ عه‌قڵه‌كانیان وه‌ حوكم و بریار ناده‌ن له‌پێش ئه‌وه‌ی كه‌وا گوێ له‌ ده‌سه‌ڵاتی زانستی بانگه‌وازكار بگرن بۆ لای خودا جا بیرده‌كه‌نه‌وه‌؛ به‌وه‌ی ئایا عه‌قڵه‌كانیان ده‌سه‌ڵاتی زانسته‌كه‌ وه‌رده‌گرت و قبوڵی ده‌كات؟ پاشان به‌دوای چاكترینی ده‌كه‌ون گه‌ر بۆیان روونبوویه‌وه‌ به‌وه‌ی كه‌وا زانستی بانگه‌وازكاره‌كه‌ عه‌قڵ و مه‌نتق قبوڵی ده‌كات، ئه‌وانه‌ بریتین له‌وانه‌ی كه‌وا خودا هیدایه‌تی داون له‌ جن و ئینسان له‌هه‌موو زه‌مان و كات و شوێنێكدا له‌سه‌رده‌می نێردراوو پێغه‌مبه‌ره‌كان و سه‌رده‌می ره‌وانه‌كردنی مه‌هدی چاوه‌روانكراویش، وه‌ هه‌رگیزیش كه‌س وه‌ڵامی بانگه‌وازكاری حه‌ق ناداته‌وه‌ ته‌نها خاوه‌ن ژیری وهۆشمه‌نده‌كان نه‌بن جا ئه‌وانه‌ چاكترین بوونه‌وه‌رن، وه‌هه‌رچی خراپترینی بوونه‌وه‌ره‌كانن له‌ جن و ئینسان ئه‌وه‌ ئه‌وانه‌ن كه‌وا عه‌قڵه‌كانیان هیچ به‌كارناهێنن بۆ‌ بیركردنه‌وه‌ له‌ده‌سه‌ڵاتی زانستی لای په‌روه‌ردگاره‌كه‌یان. خودای گه‌وره‌ش فه‌رموویه‌تی: {وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجهنّم كَثِيرًا مِنَ الجنّ وَالإِنسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لا يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لا يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لا يَسْمَعُونَ بِهَا أُوْلَئِكَ كَالأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُوْلَئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ} صدق الله العظيم [الأعراف:179].
واته‌/ سوێند بێت بێگومان ئێمه زۆر له‌ جن و ئینسانمان بۆ دۆزه‌خ دروست کردوه‌ ئه‌وانه دڵیان هه‌یه و که‌چی حه‌قی پێ تێناگه‌ن چاویشیان هه‌یه که‌چی حه‌قی پێ نابینن گوێشیان هه‌یه که‌چی حه‌قی پێ نابیستن ئا ئه‌وانه وه‌کو ئاژه‌ڵ وان به‌ڵکو ئه‌وانه وێڵ تریشن ئا ئه‌وانه خودی غافڵ و بێ ئاگاكانن.

جا به‌راستی هاوه‌ڵانی ئاگر زانیویانه‌ به‌وه‌ی كه‌وا هۆكاری به‌دوانه‌كه‌وتنی حه‌ق له‌لای په‌روه‌ردگاره‌ كه‌یانه‌وه‌ بریتی بووه‌ له‌ به‌دواكه‌وتنی كوێرانه‌ بۆ ئه‌وانه‌ی پێش خۆیان وه‌ به‌ كارنه‌هێنانی عه‌قڵه‌كانیان بۆ بیركردنه‌وه‌ له‌ ده‌سه‌لاتی زانستی بانگه‌وازكاره‌ ره‌وانه‌كراوه‌كه‌ی خودا بۆ لایان تا رێنماییان بكات بۆ رێگای راست. خوای گه‌وره‌ش فه‌رموویه‌تی: {تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ كُلَّمَا أُلْقِيَ فِيهَا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ (8) قَالُوا بَلَى قَدْ جَاءنَا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللَّهُ مِن شَيْءٍ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ كَبِيرٍ (9) وَقَالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِي أَصْحَابِ السَّعِيرِ (10)} صدق الله العظيم [الملك].
واته‌/ له داخا خه‌ریکه پارچه پارچه ببێت و لێك ببێته‌وه‌ هه‌ر جارێك ده‌سته‌و تاقمێك فڕێ ده‌درێته ناوی پاسه‌وانی دۆزه‌خ لێیان ده‌پرسێت ئایا ترسێنه‌رێکتان بۆ نه‌هات تا له‌م سه‌رئه‌نجامه ئاگادارتان بکات. (٨) له وه‌ڵامدا به‌ڵێ له‌ڕاستیدا ترسێنه‌رمان بۆهات به‌ڵام ئێمه بڕوامان پێنه‌کردن و وتمان خوا هیچی له‌م باره‌یه‌وه نه‌ناردووه‌ته‌ خواره‌وه‌ ئێوه ته‌نها له گومڕایی گه‌وره‌دا گیرتان خواردووه‌و هیچی تر (٩) وه‌ ده‌ڵێن ئه‌گه‌ر ئێمه گوێمان بگرتایه‌و بیرو هۆش و عه‌قڵمان به‌کار بهێنایه ئه‌وا نه‌ده‌بووینه نیشته‌جێی دۆزه‌خ (١٠).

جا له‌سه‌ر ئه‌وه‌ هه‌رگیزاو هه‌رگیز كه‌س به‌دوای بانگه‌وازكاری لای خودا بۆ رێگای راست له‌سه‌ر زانستی لای په‌روه‌ردگاره‌كه‌ی ناكه‌وێت ته‌نها ئه‌وانه‌ی كه‌وا عه‌قڵیان ده‌خه‌نه‌ كار وه‌ حوكم و بریار له‌سه‌ر بانگه‌وازكاره‌كه‌ی لای خودا ناده‌ن به‌وه‌ی كه‌وا له‌سه‌ر حه‌ق بێت یان له‌سه‌ر به‌تاڵ تا گوێ له‌ مه‌نتقی ئه‌و زانسته‌ی نه‌گرن كه‌وا قسه‌و گفتوگۆی پێ له‌گه‌ڵ خه‌ڵكی ده‌كات له‌به‌رئه‌وه‌ی بانگه‌وازكار‌ هه‌تا گه‌ر بانگه‌وازیش بكات بۆ لای خودا ئه‌وا ده‌بێت له‌سه‌ر به‌رچاوروونی به‌ به‌ڵگه‌ی په‌روه‌ردگاری بانگه‌واز بكات. وه‌كو خوای گه‌وره‌ پشتراستی ده‌كاته‌وه‌ له‌وه‌ی ده‌فه‌رموێت: {قُلْ هَذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ عَلَى بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ (108)} صدق الله العظيم [يوسف].
واته‌/ بڵێ ئا ئه‌مه ڕێگه‌و ڕێبازمه‌ من و شوێنکه‌وتوانم بانگ ده‌که‌ین بۆ لای خوای په‌روه‌ردگار له‌سه‌ر بنچینه‌و بناغه‌یه‌کی ڕوون و ئاشکرا به‌ به‌ڵگه‌وه‌ پاکی و بێگه‌ردیش بۆ زاتی په‌روه‌ردگاره‌ من هیچ کاتێك له موشریك و هاوه‌ڵگه‌ران نیم.

جا هه‌رچی ئه‌وانه‌ن كه‌وا حوكم وبریار ناده‌ن له‌سه‌ر بانگه‌وازكاره‌كه‌ی لای خودا له‌پێش ئه‌وه‌ی كه‌وا گوێبگرن به‌ڵكو سه‌ره‌تا بیرده‌كه‌نه‌وه‌ له‌ مه‌نتقی به‌رچاوروونی و به‌ڵگه‌ی زانسته‌كه‌ی به‌وه‌ی ئایا حه‌ق و راسته‌ له‌خوداوه‌؟ جا حه‌تمه‌ن دواتر عه‌قڵه‌كانیان قبوڵی ده‌كات گه‌ر ده‌سه‌ڵاتی ئه‌م زانسته‌ عه‌قڵ و مه‌نتقی فكری قبوڵی بكات له‌به‌رئه‌وه‌ی بینایی كوێرو نابینا نابێت له‌ئاستی حه‌قدا گه‌ر بیری كرده‌وه‌ به‌ڵام ئه‌و دڵه‌ داخراوه‌ كوێرو نابینا ده‌بێت كه‌وا رێگا به‌ عه‌قڵ نادات بیربكاته‌وه‌، جا عه‌قڵ ده‌سه‌ڵاتی نی یه‌ به‌سه‌ر دڵدا وه‌هیچیشی له‌سه‌ر نیه‌ ته‌نها ئه‌وه‌ نه‌بێت كه‌وا حه‌ق و به‌تاڵ له‌یه‌كتر جیا بكاته‌وه‌ گه‌ر خاوه‌نه‌كه‌ی به‌كاری هێنا بۆ بیركردنه‌وه‌، جا سه‌یری مه‌نتقی عه‌قڵه‌كانی گه‌لی ئیبراهیم بكه‌ن كه‌وا په‌له‌یان كرد له‌وه‌ی بریار بده‌ن له‌نێوان گه‌لی پێغه‌مبه‌ری خودا ئیبراهیم علیه‌ الصلاة والسلام و گه‌له‌كه‌ی جا حوكم و بریاره‌كه‌ له‌نێوانیان به‌م شێوه‌یه‌ بوو: {فَرَجَعُوا إِلَى أنفسهم فَقَالُوا إِنَّكُمْ أَنتُمُ الظَّالِمُونَ} صدق الله العظيم [الأنبياء:64].
واته‌/ جا گه‌له‌كه‌ی ئیبراهیم گه‌رانه‌وه‌ بۆ ناخی خۆیان لێکیان دایه‌وه‌و بیریان له‌م قسه‌یه‌ كرده‌وه‌‌ سه‌ره‌نجام له‌نه‌فسی خۆیاندا له‌به‌رامبه‌ر به‌ڵگه‌و قسه‌كه‌ی ئیبراهیمدا ده‌یانوت خۆ هه‌ر به‌راستی ئێوه هه‌میشه سته‌مکارن و ئیبراهیم راست ده‌کات.

وه‌له‌م كاته‌دا پێغه‌مبه‌ری خودا ئیبراهیم ده‌یویست كه‌وا ئه‌وان بگه‌رێنه‌وه‌ بۆ ناخی خۆیان تا بیربكه‌نه‌وه‌ به‌ عه‌قڵه‌كانیان جا هه‌ر به‌خێرایی‌ حوكم و بریاره‌كه‌ هات له‌نێوانیان حوكم و بریاره‌كه‌ش هی عه‌قڵه‌كانی گه‌لی ئیبراهیم بوون عليه الصلاة والسلام. خودای گه‌وره‌ش فه‌رموویه‌تی: {قَالُوا أَأَنْتَ فَعَلْتَ هَذَا بِآلِهَتِنَا يَا إِبْرَاهِيمُ (62) قال بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا فَاسْأَلُوهُمْ إِنْ كَانُوا يَنطِقُونَ (63) فَرَجَعُوا إِلَى أنفسهم فَقَالُوا إِنَّكُمْ أَنْتُمْ الظَّالِمُونَ (64)} صدق الله العظيم [الأنبياء].
واته‌/ گه‌له‌كه‌ی ئیبراهیم وتیان باشه‌ ئه‌ی ئیبراهیم ئایا تۆ ئه‌مه‌ت کردووه به خواکانمان (٦٢) وتی هه‌ر کاری ئه‌و بته زله‌یه‌ ده لێیان بپرسن ئه‌گه‌ر قسه ده‌که‌ن و تێ ده‌گه‌ن (٦٣) جا گه‌له‌كه‌ی ئیبراهیم گه‌رانه‌وه‌ بۆ ناخی خۆیان لێکیان دایه‌وه‌و بیریان له‌م قسه‌یه‌ كرده‌وه‌‌ سه‌ره‌نجام له‌نه‌فسی خۆیاندا له‌به‌رامبه‌ر به‌ڵگه‌و قسه‌كه‌ی ئیبراهیمدا ده‌یانوت خۆ هه‌ر به‌راستی ئێوه هه‌میشه سته‌مکارن و ئیبراهیم راست ده‌کات (٦٤).

جا ئه‌وان گه‌رانه‌وه‌ بۆ ناخی خۆیان جا هه‌ریه‌كێك له‌وان بیری ده‌كرده‌وه‌ به‌عه‌قڵه‌كه‌ی ده‌رباره‌ی نهێنی به‌ندایه‌تیكردن و په‌رستنی ئه‌و بتانه‌ی كه‌وا به‌ده‌ستی خۆیان دروستیان كردبوون پاش ئه‌وه‌ش به‌ندایه‌تیان ده‌كردن جا ئایا ئه‌مه‌ عه‌قڵ قبوڵی ده‌كات؟ جا حوكم و بریاری هه‌ریه‌كێكیان ئه‌وه‌بوو كه‌وا عه‌قڵ به‌ حوكم و بریارێكی حه‌ق وه‌ڵامی دانه‌‌وه‌ له‌نێوان خۆیان و نێوان پێغه‌مبه‌ری خوا ئیبراهیم: {فَرَجَعُوا إِلَى أنفسهم فَقَالُوا إِنَّكُمْ أَنْتُمْ الظَّالِمُونَ} صدق الله العظيم.
واته‌/ جا گه‌له‌كه‌ی ئیبراهیم گه‌رانه‌وه‌ بۆ ناخی خۆیان لێکیان دایه‌وه‌و بیریان له‌م قسه‌یه‌ كرده‌وه‌‌ سه‌ره‌نجام له‌نه‌فسی خۆیاندا له‌به‌رامبه‌ر به‌ڵگه‌و قسه‌كه‌ی ئیبراهیمدا ده‌یانوت خۆ هه‌ر به‌راستی ئێوه هه‌میشه سته‌مکارن و ئیبراهیم راست ده‌کات.

وه‌ به‌هه‌مان شێوه‌ ئیمام مه‌هدی ده‌ڵێت: ئه‌ی قه‌وم جا له‌به‌رئه‌وه‌ی من ئیمام مه‌هدی چاوه‌روانكراوی حه‌قم له‌كتێبدا جا به‌راستی خودا له‌نێوان من و ئێوه‌دا ژیری هۆشی كردووه‌ به‌ حه‌كه‌م و دادوه‌ر كه‌وا عه‌قڵه‌كانتانه‌، جا سوێند به‌و خوایه‌ی‌ كه‌وا هیچ خوایه‌كی تر نی یه‌ جگه‌ له‌ئه‌‌و نه‌بێت ره‌وانی یه‌ بۆ (عه‌قڵ) كه‌وا هه‌ڵه‌ بكات جا سته‌م له‌ مه‌هدی چاوه‌روانكراو بكات؛ به‌ڵكو دواتر به‌ دادوه‌ری حوكم و بریار ده‌دات جا پێتان ده‌ڵێت خۆ ئێوه‌ هه‌ر به‌راستی سته‌مكارن له‌به‌رئه‌وه‌ی ناصر محمد یه‌مانی بانگتان ده‌كات به‌ ئه‌وه‌ی كه‌وا به‌دوای ئایه‌ته‌ روون و ئاشكراكانی كتێب بكه‌ون له‌ محكه‌می قورئانی گه‌وره‌ی پارێزراو له‌ ته‌حریف و ده‌ستكاری وه‌ فه‌رمانتان پێده‌كات به‌وه‌ی كه‌وا به‌دوای دژو مخالفی محكه‌می كتێبه‌كه‌ی خودا قورئانی گه‌وره‌ نه‌كه‌ون، وه‌ كوفریش به‌ سوننه‌تی به‌یانی نه‌به‌وی ناكات، به‌ڵكو ته‌نها به‌قورئانی ئاشكراوه‌ ئه‌وه‌ ده‌سه‌لمێنم كه‌وا سوننه‌تی به‌یان پارێزراو نیه‌ له‌ ته‌حریف و ده‌ستكاری شه‌یتانه‌ به‌شه‌ره‌كان ئه‌وانه‌ی كه‌وا ئیمانی خۆیان ئاشكرا ده‌كه‌ن و كوفرو بێباوه‌ریه‌كه‌شیان ده‌شارنه‌وه‌. وه‌كو خوای گه‌وره‌ پشتراستی ده‌كاته‌وه‌ له‌وه‌ی ده‌فه‌رموێت: {وَيَقُولُونَ طَاعَةٌ فَإِذَا بَرَ‌زُوا مِنْ عِندِكَ بَيَّتَ طَائِفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ‌ الَّذِي تَقُولُ وَاللَّـهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُونَ فَأَعْرِ‌ضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّـهِ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ وَكِيلًا (81) أَفَلَا يَتَدَبَّرُ‌ونَ الْقُرْ‌آنَ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِندِ غَيْرِ‌ اللَّـهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلَافًا كَثِيرً‌ا (82)} صدق الله العظيم [النساء].
واته‌/ (دووڕووه‌کان کاتێک لای تۆن) ده‌ڵێن ملکه‌چ و فه‌رمانبه‌ردارین به‌ڵام کاتێک لای تۆ هه‌ستان و دوورکه‌وتنه‌وه‌ ده‌سته‌یه‌کیان قسه‌کانی تۆ زۆر بەنھێنی و بەپیلانێکی تۆکمەوە ده‌گۆڕن و ئه‌وه ناڵێن که تۆ وتوته‌ جا ئه‌وه‌ی هه‌ڵی ده‌به‌ستن و (پیلانی بۆ ده‌کێشن) خوا تۆماری ده‌کا جا گوێ به‌وانه مه‌ده‌و پشتیان لێبكه‌ و پشت به خوا ببه‌سته ته‌نها خوات به‌سه که یارو یاوه‌رو پشتت بێت (٨١) ئه‌وه بۆ ئه‌وانه سه‌رنجی قورئان ناده‌ن و لێکی ناده‌نه‌وه‌و لێی وردنابنه‌وه‌ خۆ ئه‌گه‌ر له لایه‌ن که‌سێکی تره‌وه بوایه جگه‌ له خوا بێگومان جیاوازی و دژایه‌تیه‌کی زۆریان تێدا ده‌دۆزیه‌وه‌ (٨٢).

جا له‌پاش ئه‌وه‌ ده‌زانن به‌وه‌ی كه‌وا محمد پێغه‌مبه‌ری خودا صلّى الله عليه وآله وسلم به‌ هه‌واو ئاره‌زوو قسه‌ی نه‌كردووه‌ له‌ فه‌رمووده‌كانی سوننه‌تی نه‌به‌ویدا ته‌نها ئه‌وه‌یه‌ كه‌وا نه‌پارێزراون له‌ ته‌حریف و ده‌ستكاری له پێغه‌مبه‌ره‌وه‌ صلّى الله عليه وآله وسلم، وه‌هه‌ر له‌به‌رئه‌وه‌ش خودا كتێبه‌كه‌ی قورئانی گه‌وره‌ی كردووه‌ به‌ مه‌رجه‌ع بۆ ئاشكراكردنی فه‌رمووده‌ درۆینه‌ هه‌ڵبه‌ستراوه‌كان له‌سه‌ر پێغه‌مبه‌ر جا خودا به‌حه‌ق فێری كردوون به‌وه‌ی كه‌وا فه‌رمووده‌ی درۆو هه‌ڵبه‌ستراو به‌ناوی پێغه‌مبه‌ره‌وه‌ صلّى الله عليه وآله وسلم گه‌ر له‌لای شه‌یتانه‌وه‌ بێت ئه‌وا دواتر‌ ده‌بینن له‌ نێوانی فه‌رمووده‌كه‌و نێوان محكه‌می قورئاندا ئیختلاف و دژایه‌تی و ناكۆكیه‌كی زۆر هه‌یه‌ له‌به‌رئه‌وه‌ی حه‌ق و به‌تاڵ له‌یه‌ك جیاوازن و رێك ناكه‌ون، جا ئیمام مه‌هدی هیچی له‌ئێوه‌ ناوێت جگه‌ له‌وه‌ نه‌بێت گه‌ر ئێوه‌ عه‌قڵتان به‌كاربێنن و تێبگه‌ن، جا له‌دوای ئه‌وه‌ ئایا ده‌بینن كامه‌مان سته‌مكارین؟ ئایا ئه‌وانه‌ی كه‌وا بروایان به‌كتێبی خوداو سوننه‌تی هه‌قی پێغه‌مبه‌ره‌كه‌ی هه‌یه‌ و كوفر به‌وه‌ ده‌كه‌ن كه‌وا مخالف و دژی محكه‌می كتێبه‌كه‌ی خودایه‌ له‌ سوننه‌تی نه‌به‌ویدا؟ له‌به‌رئه‌وه‌ی ئه‌و فه‌رمووده‌یه‌ی‌ كه‌وا ریوایه‌ت كراوه‌ به‌وه‌ی له‌ پێغه‌مبه‌ره‌وه‌یه ده‌بینن مخالف و دژه‌ به‌كه‌لامه‌كه‌ی خودا له‌ محكه‌می ئایه‌ته‌كانیدا جا بزانن ئه‌وه‌ فه‌رمووده‌یه‌كه‌ كه‌وا له‌لایه‌ن غه‌یری خوداو‌ پێغه‌مبه‌ره‌كه‌‌یه‌تی به‌ڵكو له‌لایه‌ن شه‌یتان و ئه‌ولیاو یارو یاوه‌ره‌كانیه‌تی. خوای گه‌وره‌ش فه‌رموویه‌تی:‌ { وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَى أَوْلِيَآئِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ} صدق الله العظيم [الأنعام:121].
واته‌/ دڵنیابن که شه‌یتانه‌کان شت ده‌خه‌نه دڵی لایه‌نگره‌کانیانه‌وه‌و وه‌حیان بۆ ده‌كه‌ن تا موجاده‌له‌تان له‌گه‌ڵ بکه‌ن و (به‌رگری له به‌تاڵیان بکه‌ن) جا ئه‌گه‌ر ئێوه فه‌رمانبه‌ردارگوێرایه‌ ڵیان بن ئه‌وه بێگومان ئێوه‌ موشریک و هاوه‌ڵگه‌رن.

به‌ڵام به‌ ئه‌سه‌ف و داخه‌وه‌ ئێوه‌ گوێرایه‌ڵی بوون هه‌تا واتان لێهات كه‌وا شه‌ریك و هاوه‌ڵ بۆ خوا دابنێن ئه‌ی گه‌لی موسڵمانان وه‌ وه‌رگه‌ران له‌دوای ئه‌وه‌ی ئیمانتان هێنا به‌بێباوه‌ربوونتان به‌ محكه‌می كتێبه‌كه‌ی خودا، وه‌ هه‌ر له‌به‌رئه‌وه‌ش خودا ئیمام مه‌هدی چاوه‌روانكراوی هه‌قی ره‌وانه‌ كردووه‌ له‌ په‌روه‌ردگاره‌كه‌ تانه‌وه‌ تا رێنمایتان بكات بۆ رێگای خودای باڵاده‌ستی شایسته‌ی سوپاسگوزاری، جا به‌ئایه‌ته‌ محكه‌مه‌كان به‌تاڵی هه‌ڵبه‌ستراوو درۆ داده‌ماڵێن جا ده‌ستبه‌جێ داغِانی ده‌كه‌ین هاوارو واوه‌یلاش له ئێوه‌ بۆ ئه‌و بوختان و قسه نابه‌جێیانه‌ی ده‌یکه‌ن و هه‌ڵیده‌به‌ستن، وه‌ دواتریش به‌ به‌ڵگه‌ی ئاشكراوه‌ ده‌یسه‌لمێنم به‌وه‌ی كه‌وا به‌هه‌مان شێوه‌ موسڵمانان به‌راستی شه‌ریك و هاوه‌ڵیان بۆ خودا داناوه‌ جا به‌دوای ئایین و به‌رنامه‌ی موشریكه‌كان كه‌وتوون له‌ ئه‌هلی كتێب ئه‌وانه‌ی كه‌وا زێده‌ره‌و‌ی ده‌كه‌ن ده‌رباره‌ی پێغه‌مبه‌رو نێردراوه‌كانی خودا جا به‌گه‌وره‌یان ده‌گرن به‌ ناهه‌ق هه‌روه‌كو نه‌صاراكان به‌نده‌و پێغه‌مبه‌ره‌كه‌ی مه‌سیح عیسای كوری مه‌ریه‌م به‌گه‌وره‌ ده‌گرن صلّى الله عليه وآله وسلم.

له‌وه‌یه‌ یه‌كێك له‌ زانایانی موسڵمانان بیه‌وێت بمپچرێنێت جا بڵێت: "ئه‌ی ناصر محمد یه‌مانی له‌خوا بترسه‌، چۆن فه‌توا ده‌ده‌ی ده‌رباره‌ی بیروباوه‌ری موسڵمانان و زاناكانیان به‌وه‌ی كه‌وا به‌راستی شه‌ریك وهاوه‌ڵیان بۆ خوا بریارداوه‌ وه‌كو ئه‌هلی كتێب به‌ڵام ئێمه‌ بروامان وانی یه‌ كه‌وا محمد پێغه‌مبه‌ری خودا - صلّى الله عليه وآله وسلم - منداڵ و كوری خوا بێت پاك و بێگه‌ردی و به‌رزی و بڵندی و گه‌وره‌یی بۆی". جا له‌پاش ئه‌وه‌ ئیمام مه‌هدی ره‌وانه‌كراو بۆ رێنمایی كردن و هیدایه‌تدرانتان به‌قورئانی گه‌وره‌ بۆ رێگای راستی خودای باڵاده‌ست ره‌ددو وه‌ڵامتان ده‌داته‌وه‌و ده‌ڵێم: ئه‌ی زانایانی موسڵمانان و ئومه‌ته‌كانیان جا ئایا برواتان به‌وه‌ هه‌یه‌ كه‌وا ره‌وایه‌و بۆتان هه‌یه‌ بێن مونافه‌سه‌و پێشبركێی محمد پێغه‌مبه‌ری خودا صلّى الله عليه وآله وسلم بكه‌ن له‌ خۆشه‌ویستی و نزیكبوونه‌وه‌‌ی خوادا؟ جا وه‌ڵامه‌كه‌ زانراوو ئاشكرایه‌ به‌وه‌ی دواتر ده‌ڵێن: "ووریا به‌ ئه‌ی بانگه‌شه‌كار ناصر محمد یه‌مانی، ئایا نازانی كه‌وا محمد پێغه‌مبه‌ری خودا صلّى الله عليه وآله وسلم حه‌بیب و خۆشه‌ویستی خوایه‌ جا ئه‌و به‌رێزتره‌ له‌ ئیبراهیمی خه‌لیلی خواش عليه الصلاة والسلام، جا چۆن ده‌ته‌وێت ئێمه‌ بیروباوه‌رمان وابێت به‌وه‌ی كه‌وا بۆمان هه‌بێت منافه‌سه‌ و پێشبركێی محمد پێغه‌مبه‌ری خودا بكه‌ین له‌ خۆشه‌ویستی و نزیكی له‌خوا له‌كاتێكدا ئه‌و خۆشه‌ویستی هه‌ڵبژێردراوی خودایه‌ به‌ڵكو به‌رێزترین به‌نده‌یه‌ له‌لای خودا". له‌پاش ئه‌وه‌ ئیمام مه‌هدی ناصر محمد یه‌مانی ره‌ددو وه‌ڵامتان ده‌داته‌وه‌و‌ ده‌ڵێت: به‌ڵام من له‌ محكه‌می كتێبدا نه‌مبینیوه‌ كه‌وا هێشتا ئه‌نجامه‌كه‌ راگه‌یاندرابێت بۆ به‌نده‌كانی خودا به‌وه‌ی كه‌وا كێ به‌رێزترین به‌نده‌یه‌ له‌لای خودا جا هێشتا ئه‌و به‌نده‌ رێزلێگیراوه‌‌ مه‌جهول و نادیاره‌، کەوا خۆشەویسترین و نزیکترین بەندەیە لای خوا، ھەر لەبەرئەوەش ھێشتا ھەر بەدوای بەدەستھێنانی وەسیلە کەوتوون لەلایەن پەروەردگارەکەیان تا دەرکەوێت کامیان نزیکترە، وەھەموو بەندەیەک لەوانەی کەوا خودا ھیدایەتی داون تەمەننای ئەوه‌یان كردووه‌ کەوا ئەو خۆی ئەو بەندە خۆشەویست و نزیکە بێت لەلای پەروه‌ردگار، بەڵام لەجیاتی ئەوەی ئیقتدا بەھیدایەتی ئەوانە بکەن ئەوا پشتان ھەڵکردووە جا بەدوای شرک و ھاوبەشدانان کەوتوون جا زێدەرەویتان کردووە دەربارەیان بە ناحەق جا رەجاو ئاواتی شەفاعەتکردنیان دەکەن بۆتان لەبەردەمی خوادا، خوای گەورەش فەرموویەتی: {قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُم مِّن دُونِهِ فَلَا يَمْلِكُونَ كَشْفَ الضُّرِّ‌ عَنكُمْ وَلَا تَحْوِيلًا ﴿٥٦﴾ أُولَـٰئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَىٰ رَ‌بِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَ‌بُ وَيَرْ‌جُونَ رَ‌حْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ إِنَّ عَذَابَ رَ‌بِّكَ كَانَ مَحْذُورً‌ا ﴿٥٧﴾ } صدق الله العظيم [الإسراء].
واته‌/ بڵێ ئاده‌ی هاناو هاوار بکه‌ن له‌وِانه‌ی كه‌وا له‌جیاتی خوا ده‌یانپه‌رستن نه ده‌توانن به‌ڵاو ناخۆشیه‌کتان له‌سه‌ر لابه‌رن نه‌ده‌توانن بارودۆخ بگۆڕن (له‌دنیاو قیامه‌تدا) (٥٦) ئا ئه‌وانه‌ی که‌وا ئه‌وان هاناو هاواریان لێ ده‌که‌ن خۆیان به‌دوای به‌ده‌ستهێنانی وه‌سیله‌ ده‌كه‌ون و له په‌روه‌ردگاریان ده‌خوازن تا ده‌ركه‌وێت كامیان نزیكتره (تا نزیكترین پله‌ له‌لای خودا به‌ده‌ست بێنن؛ چونكه‌ ئه‌وه‌ی كه‌وا وه‌سیله‌ ده‌باته‌وه‌ كه‌وا به‌رزترین شوێنه‌ له‌به‌هه‌شتدا ئه‌وا ده‌بێته‌ نزیكترین كه‌س له‌لای په‌روه‌ردگار) وه‌‌ ئه‌وانه‌ خۆیان چاوه‌روان و ره‌جای ره‌حمه‌تی لێ ده‌که‌ن له سزاو تۆڵه‌شی ده‌ترسن به‌راستی سزای په‌روه‌ردگارت مه‌ترسی لێکراوه‌.

بەڵام خودا فەتوای بۆ داون بەوەی کەوا نازانێت ھیچ بەندەیەک حه‌قی ئه‌وه‌ی هه‌بێت بێتە پێش بۆ شەفاعەت کردن لەبەردەمی پەروەردگاری مەعبوددا. خوای گەورەش فەرموویەتی: { وَيَقُولُونَ هَـؤُلاء شُفَعَاؤُنَا عِندَ اللّهِ قُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللّهَ بِمَا لاَ يَعْلَمُ فِي السَّمَاوَاتِ وَلاَ فِي الأَرْضِ سُبحانه وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ } صدق الله العظيم [يونس:18].
‏‎واتە/ وه‌ ده‌ڵێن ئا ئه‌وانه‌ تکاکارو شه‌فاعه‌تكارمانن له‌لای خوا بڵێ ئایا ئێوه خوا ئاگادار ده‌که‌نه‌وه به‌شتێک که له‌ئاسمانه‌کان و له‌زه‌ویدا هه‌بێت و خوا نه‌یزانێت؟ پاک و بێگه‌رده‌و به‌رزو بڵنده‌و دووره له‌وه‌ی که‌نه‌فامان ده‌یکه‌ن به‌هاوه‌ڵ وهاوبه‌ش بۆی.

لەوەیە یەکێک لە زانا زۆرزانەکانی ئومەت بیەوێت بمپچرێنێت جا بڵێت: "بەڵکو ئەوە مەبەستی ئەوانەیە کەوا بتەکان دەپەرستن". پاش ئەوە ئیمام مەھدی رەددی دەداتەوەو دەڵێم: ئایا نازانی نھێنی پەرستنی بتەکان چۆن بووە و چۆن ھاتووە؟ ئەم بتانه‌‌ بریتین له‌ شێوه‌و په‌یكه‌ری بەندە رێزلێگیراوەکان جا ئومەتە یەکەمینەکان بۆ ئەم بەندە رێزلێگیراوه‌ی دروستدەکەن لەدوای مردنی جا داوای لێدەکەن لەجیاتی خوا لەبەرئەوەی ئەم بەندەیە رێزلێگیراو بووە لەلای پەروەردگارەکەی، جا ئه‌وانه‌ی لە ئومەتە یەکەمینەکان په‌یكه‌ریان له‌سه‌ر شێوه‌ی ئەم پێغەمبەرە رێزلێگیراوەی خوا یان وێنەی یەکێک لە ئەولیا رێزلێگیراوەکانی خوا داتاشیوه‌ ئه‌وانه‌ بوونه‌ كه‌وا به‌ کەراماتەکانیان زانیوه‌ جا ئەوانه‌ی سه‌ره‌تا دایانتاشیون ئه‌وانه‌ بوون كه‌وا وێنەی ئەوانیان زانیوه‌و ناسیوه‌ لە ژیانی دنیادا، به‌ڵام نەوە لە دوای نەوە نھێنی پەرستنی بتەکان ون بووە بەڵام ئەو كه‌سانه‌ی کەوا بتەکانیان داتاشیوه‌ له‌سه‌ر وێنەی پیاوێك لە ئەولیا چاکەکانی خودا (له‌رۆژی دواییدا) خودا کۆیان دەکاتەوه‌ واته‌ (ئه‌ولیا چاكه‌كانی خودا) لەگەڵ ئەوانەی کەوا وێنەکانیان بە پەیکەرو شێوە داتاشیبوون‌ تا بیانپەرستن لە جیاتی خوا وەھەر لەبەرئەوەش (كاتێك ده‌یانبینن) دەیانناسنەوە، خوای گەورەش فەرموویەتی: { وَإِذَا رَأَى الَّذِينَ أَشْرَكُوا شُرَكَاءَهُمْ قَالُوا ربّنا هَؤُلَاءِ شُرَكَاؤُنَا الَّذِينَ كُنَّا نَدْعُوا مِنْ دُونِكَ فَأَلْقَوْا إِلَيْهِمُ الْقَوْلَ إِنَّكُمْ لَكَاذِبُونَ } صدق الله العظيم [النحل:86].
واته‌/ کاتێکیش ئه‌وانه‌ی که شه‌ریك وهاوه‌ڵیان داناوه‌ ئه‌و که‌سانه‌ ده‌بینن که جاران ده‌یانپه‌رستن و ده‌یانكردنه‌ شه‌ریك و هاوه‌ڵ ئه‌وه ده‌ڵێن په‌روه‌ردگارا ئا ئه‌وانه‌ ئه‌و كه‌سانه‌ن که‌وا له جیاتی تۆ هاناو هاوارمان بۆ ده‌بردن ئه‌وانیش قسه‌که ده‌ده‌نه‌وه به‌سه‌ریانداو ده‌ڵێن به‌ڕاستی ئێوه درۆ ده‌که‌ن.

ئەمە لەبەرئەوەی ئەوان دەزانن كه‌وا ئه‌وان ته‌نها فەرمانیان پێکردوون بە پەرستن و بەندایەتیکردنی خودای تاک و بێ شەریک جا فەرمانیان پێنەکردوون بەوەی کەوا بەگەورەیان بگرن لەجێگای خوا وەفەرمانیشیان پێنەکردوون بەوەی کەوا واز لە پێشبرکێ کردن بێنن لەگەڵیان جا خودا تایبەتی کردبێت ته‌نها به‌وان بە بێ ئەوان، وە ھه‌ر لەبەرئەوەش خودا پرسیارێک ئاراستەی نێردراوو پێغەمبەرەکان و ئەولیا رێزلێگیراوەکانی دەکات. خوای گەورە فەرموویەتی: {وَيَوْمَ يَحْشُرُ‌هُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّـهِ فَيَقُولُ أَأَنتُمْ أَضْلَلْتُمْ عِبَادِي هَـٰؤُلَاءِ أَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيلَ ﴿١٧﴾ قَالُوا سُبْحَانَكَ مَا كَانَ يَنبَغِي لَنَا أَن نَّتَّخِذَ مِن دُونِكَ مِنْ أَوْلِيَاءَ وَلَـٰكِن مَّتَّعْتَهُمْ وَآبَاءَهُمْ حَتَّىٰ نَسُوا الذِّكْرَ‌ وَكَانُوا قَوْمًا بُورً‌ا ﴿١٨﴾} صدق الله العظيم [الفرقان].
واته‌/ ڕۆژێک دێت خوا بێ باوه‌ڕان کۆده‌کاته‌وه و هه‌موو ئه‌وانه‌ش که له‌جیاتی خوا ده‌یانپه‌رستن ئه‌وسا (خوا ڕوو به‌په‌رستراوه‌کان) ده‌فه‌رموێت ئایا ئێوه ئه‌و به‌ندانه‌ی منتان گومڕا کرد؟ یاخود خۆیان ڕێبازی ڕاستیان وێڵ کرد و گومڕا بوون؟ (١٧) له وه‌ڵامدا ده‌ڵێن خوایه پاکی و بێگه‌ردی بۆ تۆیه هه‌رگیز ڕه‌وا نیه ئێمه جگه له تۆ که‌سێک یان شتێکی تر بپه‌رستین یان بیکه‌ینه پشتیوان و یاوه‌ری خۆمان به‌ڵام تۆ نازو نیعمه‌تت به‌و خه‌ڵکه گومڕایه و باوو باپیرانیان به‌خشی بوو ئیتر هه‌موو یاداوه‌ری و یاد خستنه‌وه‌کانیان له‌بیرکرد و فه‌رامۆشیان كرد وه‌ بوونه قه‌ومێکی بێ خێر و تیاچوو (١٨).

لەوەیە یەکێک لە زانا زۆرزانەکانی ئومەت بیەوێت بمپچرێنێت جا بڵێت: "چۆن خودا پێغەمبەرو نێردراوەکانی لەگەڵ موشریک و ھاوبەشدانەرەکان کۆدەکاتەوە لە ئاگری جەھەننەمدا؟ ئەی ئایا خودا نەیفەرمووە: { احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ (22) مِن دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَى صِرَاطِ الْجَحِيم (23) } صدق الله العظيم [الصافات]؟".
واته‌/ خوای گه‌وره فه‌رمانده‌دا هه‌موو ئه‌وانه‌ی سته‌میان کردووه له‌گه‌ڵ هاوسه‌ره‌كانیان کۆیان بکه‌نه‌وه ئه‌و شتانه‌ش که ده‌یانپه‌رست (٢٢) له‌جیاتی خوا ئینجا هه‌موویان بێ جیاكردنه‌وه‌ ڕێنمایی بکه‌ن بۆ ڕێگه‌ی دۆزه‌خ (٢٣).

جا لەپاش ئەوە ئیمام مەھدی ناصر محمد یەمانی رەدو وەڵامی دەداتەوەو دەڵێم: ئەوانە گەلێکی ترن کەوا شەیتانەکان دەپەرستن لە جیاتی خوا واشده‌زانن کەوا ھیدایەتدراون، جا شەیتانەکان پێیان دەڵێن ئێمە بەندە نزیکەکانی خواین، جا فه‌رمانیان پێدەکەن کەوا بیانپەرستن بەڵکو لەپەروەردگارەکەیان نزیک بکەنەوەو شەفاعەتیان بۆ بکەن لەبەردەمی خودا، جا بۆ فریشتە نزیکەکانی خودای رەحمان نی یە کەوا بەھیچ کەسێک بڵێن بیانپەرستن لەبەر نزیکبوونەوه‌یان لەخودا ھەتا ئه‌و كاته‌ دێت خودا لێیان دەپرسێت لەوەی کەوا دەیانپەرستن لە جیاتی خودا ئەوانیش دەڵێن ئێمە بەندە رێزلێگیراوەکانتمان لە فریشتە نزیکەکانی خودای رەحمان دەپەرست لەبەر نزیکبوونەوە لەتۆ ئه‌ی پەروەردگارمان جا ئەوان بەم شێوەیە فەرمانیان بە ئێمە دەکرد، جا لەپاش ئەوە خودا لەفریشتەکانی دەپرسێت، خوای گەورە فەرموویەتی: { وَيَوْمَ يَحْشُرُ‌هُمْ جَمِيعًا ثُمَّ يَقُولُ لِلْمَلَائِكَةِ أَهَـٰؤُلَاءِ إِيَّاكُمْ كَانُوا يَعْبُدُونَ ﴿٤٠﴾ قَالُوا سُبْحَانَكَ أَنتَ وَلِيُّنَا مِن دُونِهِم بَلْ كَانُوا يَعْبُدُونَ الْجِنَّ أَكْثَرُ‌هُم بِهِم مُّؤْمِنُونَ ﴿٤١﴾ } صدق الله العظيم [سبأ].
واته‌/ ڕۆژێك دێت که هه‌موان کۆده‌کرێنه‌وه پاشان خوا به فریشته‌کان ده‌فه‌رموێت (به‌ڕاست) ئه‌وانه ئێوه‌یان ده‌په‌رست؟ (٤٠) (له وه‌ڵامدا) ده‌ڵێن: پاکی و ستایش بۆ تۆ (ئه‌ی په‌روه‌ردگار) تۆ یارو یاوه‌ری ئێمه‌ی نه‌ك ئه‌وان به‌ڵکو ئه‌وانه جنیان ده‌په‌رست و زۆربه‌یان باوه‌ڕیان پێیان هه‌بوو (٤١).

وە هەر لەبەر ئەوەش خوای گەورە فەرموویەتی: { احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ (22) مِن دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَى صِرَاطِ الْجَحِيم (23) } صدق الله العظيم [الصافات].
واته‌/ خوای گه‌وره فه‌رمانده‌دا هه‌موو ئه‌وانه‌ی سته‌میان کردووه له‌گه‌ڵ هاوسه‌ره‌كانیان کۆیان بکه‌نه‌وه ئه‌و شتانه‌ش که ده‌یانپه‌رست (٢٢) له‌جیاتی خوا ئینجا هه‌موویان بێ جیاكردنه‌وه‌ ڕێنمایی بکه‌ن بۆ ڕێگه‌ی دۆزه‌خ (٢٣).

جا مەبەستی شەیتانەکانە جا سەیری رەددو وەڵامی فریشتەکان بکەن: { أَهَـٰؤُلَاءِ إِيَّاكُمْ كَانُوا يَعْبُدُونَ ﴿٤٠﴾ قَالُوا سُبْحَانَكَ أَنتَ وَلِيُّنَا مِن دُونِهِم بَلْ كَانُوا يَعْبُدُونَ الْجِنَّ أَكْثَرُ‌هُم بِهِم مُّؤْمِنُونَ ﴿٤١﴾ } صدق الله العظيم.
واته‌/ خوا به فریشته‌کان ده‌فه‌رموێت (به‌ڕاست) ئه‌وانه ئێوه‌یان ده‌په‌رست؟ (٤٠) (له وه‌ڵامدا) ده‌ڵێن: پاکی و ستایش بۆ تۆ (ئه‌ی په‌روه‌ردگار) تۆ یارو یاوه‌ری ئێمه‌ی نه‌ك ئه‌وان به‌ڵکو ئه‌وانه جنیان ده‌په‌رست و زۆربه‌یان باوه‌ڕیان پێیان هه‌بوو (٤١).

جا ئەوانەی شەریک و ھاوبەش بۆ خوا بریار دەدەن جیاوازن جا ھەیانە کەوا بەندەیەک لەبەندە رێزلێگیراوەکانی خودا دەپەرستێت ئەوانە دەخرێنە ئاگرەوە لەبەرئەوەی زێدەرەویان کردووە دەربارەیان بە ناحەق جا داوایان لێدەکەن لەجیاتی خوا، وە ھەرچی ئەوانەن کەوا کراون بەشەریک و ھاوەڵ بۆ خودا ئەوە ئەمانە ھیچ گوناھێکیان نی یە لەبەرئەوەی لەدوای مردنیاندا زێدەره‌ویان دەربارە کراوە وە ئەوانیش فەرمانیان پێنەکردوون بەوە بەڵکو ئەوان شایەدبوون بەسەریاندا بەدرێژایی ئەو ماوەیەی کەوا لەناویاندا بوون، وە ھەرچی دوای مردنیانە جا ئەوە دەربارەی ئەو کاتە پێیان دەڵێن خودا بەسە کەوا شایەد بێت لەنێوان ئێمەو ئێوەدا بەراستی ئێمە لە پەرستن و پارانەوەی ئێوە لەئێمە بێئاگا بووین. خوای گەورەش فەرموویەتی: { وَيَوْمَ نَحْشُرُ‌هُمْ جَمِيعًا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَ‌كُوا مَكَانَكُمْ أَنتُمْ وَشُرَ‌كَاؤُكُمْ فَزَيَّلْنَا بَيْنَهُمْ وَقَالَ شُرَ‌كَاؤُهُم مَّا كُنتُمْ إِيَّانَا تَعْبُدُونَ ﴿٢٨﴾ فَكَفَىٰ بِاللَّـهِ شَهِيدًا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ إِن كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَافِلِينَ ﴿٢٩﴾ هُنَالِكَ تَبْلُو كُلُّ نَفْسٍ مَّا أَسْلَفَتْ وَرُ‌دُّوا إِلَى اللَّـهِ مَوْلَاهُمُ الْحَقِّ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا يَفْتَرُ‌ونَ ﴿٣٠﴾ } صدق الله العظيم [يونس].
واته‌/ وه‌ له‌ڕۆژێکدا که‌هه‌ر هه‌موو خه‌ڵکی کۆده‌که‌ینه‌وه بۆ لێپرسینه‌وه‌ پاشان به‌وانه ده‌ڵێین که‌شه‌ریک و هاوه‌ڵیان بۆ خوا بڕیارداوه‌ خۆتان و ئه‌وانه‌ی که‌ده‌تانپه‌رستن و ده‌تانكردنه‌ شه‌ریك له‌جێی خۆتان بوه‌ستن ئه‌وسا موشریکه‌کان له‌په‌رستراوه‌کانیان جیا ده‌که‌ینه‌وه جا په‌رستراوه‌کانیان ده‌ڵێن ئێوه ئێمه‌تان نه‌ئه‌په‌رست (٢٨) ئینجا خوا به‌سه که‌شایه‌ت بێت له‌نێوان ئێمه و ئێوه‌دا به‌ڕاستی ئێمه ئاگاداری په‌رستن و پاڕانه‌وه‌ی ئێوه نه‌بووین (٢٩) ئا له‌وێدا هه‌موو که‌س ده‌رئه‌نجامی کاروکرده‌وه‌ی ڕابووردووی هه‌ست پێ ده‌کات که‌پێش خۆی ڕه‌وانه‌ی کردووه‌ ئه‌وسا هه‌مووان ده‌گه‌ڕێنرێنه‌وه بۆ لای خوا خاوه‌نی ڕاسته‌قینه‌و په‌روه‌ردگاری حه‌ق هه‌ر چیه‌کیش به‌ناحه‌ق ده‌یانپه‌رست و هه‌ڵیانده‌به‌ست و پێی هه‌ڵخه‌ڵه‌تاو بوون ون ده‌بێت و راده‌كه‌ن لێیان (٣٠).

جا ئایا دەزانن کەوا بەیانی حەقی ئەوە چی یە کەوا خوای گەورە دەفەرموێت: { وَرُدُّواْ إِلَى اللَّهِ مَوْلاهُمُ الحقّ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَفْتَرُونَ } صدق الله العظيم؟
واته‌/ هه‌مووان ده‌گه‌ڕێنرێنه‌وه بۆ لای خوا خاوه‌نی ڕاسته‌قینه‌و په‌روه‌ردگاری حه‌ق هه‌ر چیه‌کیش به‌ناحه‌ق ده‌یانپه‌رست و هه‌ڵیانده‌به‌ست و پێی هه‌ڵخه‌ڵه‌تاو بوون ون ده‌بێت و راده‌كه‌ن لێیان.

ئەمە لەبەرئەوەی ئەوانەی چاوەرێی شەفاعەت دەکەن لە محمد پێغەمبەری خوا صلّى الله عليه وآله وسلم لەبەردەمی خوادا یان ئەوانی تر لە پێغەمبەران و ئەولیا رێزلێگیراوەکان ئەوا دواتر کوفر بەبیروباوەرەکەیان دەکەن جا محمد پێغەمبەری خودا دواتر کوفر بە بیروباوەرەکەیان دەکات بەوەی دواتر بچێت شەفاعەتیان بۆ بکات لەبەردەمی پەروەردگاریان جا خۆی بەری دەکات لێیان. خوای گەورەش فەرموویەتی: { وَالَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِهِ مَا يَمْلِكُونَ مِن قِطْمِيرٍ‌ ﴿١٣﴾ إِن تَدْعُوهُمْ لَا يَسْمَعُوا دُعَاءَكُمْ وَلَوْ سَمِعُوا مَا اسْتَجَابُوا لَكُمْ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يَكْفُرُ‌ونَ بِشِرْ‌كِكُمْ وَلَا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيرٍ‌ ﴿١٤﴾ } صدق الله العظيم [فاطر].
واته‌/ ئه‌وانه‌ی جگه له‌و هاناو هاواری بۆ ده‌به‌ن ولێیان ده‌پارێنه‌وه ته‌نانه‌ت خاوه‌نی توێکڵه ته‌نکه‌که‌ی ده‌وری ناوکی خورماش نین (١٣) خۆ ئه‌گه‌ر هاناو هاواریان بۆ به‌رن گۆێیان لێتان نییه و نابیستن ئه‌گه‌ر بشبیستن به ده‌متانه‌وه نایه‌ن ڕۆژی قیامه‌تیش حاشا ده‌که‌ن لێتان و كوفر به‌م شیرك و هاوبه‌ش دانانه‌تان ده‌كه‌ن بێگومان که‌س نییه وه‌ک (خوا) ئاگاو زانا بێت و هه‌واڵی ڕاست و دروست بگه‌یه‌نیت (١٤).

وەخوای گەورە فەرموویەتی: { أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّـهِ شُفَعَاءَ قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شَيْئًا وَلَا يَعْقِلُونَ ﴿٤٣﴾ قُل لِّلَّـهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا لَّهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْ‌ضِ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْ‌جَعُونَ ﴿٤٤﴾ } صدق الله العظيم [الزمر].
‏‎واته‌/ یان ئه‌وانه له جیاتی خوا كه‌سانی تریان کردووه به تکاکارو شه‌فاعه‌تكاری خۆیان؟ بڵێ باشه‌ ئه‌گه‌ر هیچیان به‌ده‌ست نه‌بێت و تێنه‌گه‌ن و نه‌زانن؟ (٤٣) بڵێ شه‌فاعه‌ت هه‌ر هه‌مووی بـۆ خوایه هه‌رچی له ئاسمانه‌کان و زه‌ویدایه‌ هه‌ر ئه‌و خاوه‌نیانه‌ له‌وه‌ودوایش هه‌ر بۆلای ئه‌و ده‌برێنه‌وه‌ (٤٤).

لەوەیە ئێستا یەکێک له‌ وتاربێژانی مینبەرەکان بیەوێت مەھدی چاوەروانکراوی حەق لەلایەن پەروەردگارەکەی بپچرێنێت جا بڵێت: "بوەستە لەسنوری خۆت ئەی ناصر محمد یەمانی جا با بگەرێینەوە بۆ بەڵگە نوێیەکە تا ببینین لەچی دەدوا کەوا باستکرد لەوەی خوای گەورە دەفەرموێت: { أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّـهِ شُفَعَاءَ قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شَيْئًا وَلَا يَعْقِلُونَ ﴿٤٣﴾ قُل لِّلَّـهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا لَّهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْ‌ضِ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْ‌جَعُونَ ﴿٤٤﴾ } صدق الله العظيم.
‏‎واته‌/ یان ئه‌وانه له جیاتی خوا كه‌سانی تریان کردووه به تکاکارو شه‌فاعه‌تكاری خۆیان؟ بڵێ باشه‌ ئه‌گه‌ر هیچیان به‌ده‌ست نه‌بێت و تێنه‌گه‌ن و نه‌زانن؟ (٤٣) بڵێ شه‌فاعه‌ت هه‌ر هه‌مووی بـۆ خوایه هه‌رچی له ئاسمانه‌کان و زه‌ویدایه‌ هه‌ر ئه‌و خاوه‌نیانه‌ له‌وه‌ودوایش هه‌ر بۆلای ئه‌و ده‌برێنه‌وه‌ (٤٤).

جا چۆن خودا دەڵێتە پێغەمبەرو نێردراوەکانی (لا يعقلون)؟ ئایا سەیری ئەوە ناکەی کەوا خوای گەورە دەفەرموێت: { أَمِ اتّخذوا مِن دُونِ اللَّهِ شُفَعَاءَ قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لا يَمْلِكُونَ شَيْئًا وَلا يَعْقِلُونَ } صدق الله العظيم".
‏‎واته‌/ یان ئه‌وانه له جیاتی خوا كه‌سانی تریان کردووه به تکاکارو شه‌فاعه‌تكاری خۆیان؟ بڵێ باشه‌ ئه‌گه‌ر هیچیان به‌ده‌ست نه‌بێت و تێنه‌گه‌ن و نه‌زانن؟.

جا لەپاش ئەوە ئیمام مەھدی چاوەروانکراو ناصر محمد یەمانی رەددو وەڵامی دەداتەوەو دەڵێم: پاک و بێگەردی بۆ پەروەردگارم چیتانە کەوا ھیچتان ناوێت تەنھا ئەوە نەبێت کەوا بەدوای وشە موتەشابیھەکان بکەون لەقورئانی گەوره‌دا؟ جا خودای پەروەردگاری ھەموو جیھان دەکەم بەشایەد بەوەی کەوا خودا مەبەستی لەپێغەمبەرو نێردراوەکانیەتی لەوەی کە خوای گەورە دەفەرموێت: { أَوَلَوْ كَانُوا لا يَمْلِكُونَ شَيْئًا وَلا يَعْقِلُونَ } صدق الله العظيم.
واته‌/ باشه‌ ئه‌گه‌ر هیچیان به‌ده‌ست نه‌بێت و تێنه‌گه‌ن و نه‌زانن؟.

لەوەیە سەرجەم زانایانی ئومەت ددانەکانیان لەیەک بخشێنن لەبەرتوورەیی لە ئیمام مەھدی ناصرمحمد یەمانی جا بڵێن: "چۆن بەم بوختانە فەتوادەدەی لەسەرنێردراوو پێغەمبەرەکانی خودا بەوەی کەوا مەبەستی لەوانە لەوەی خوای گەورە تێیدا دەفەرموێت: { أَوَلَوْ كَانُوا لا يَمْلِكُونَ شَيْئًا وَلا يَعْقِلُونَ } صدق الله العظيم؟
باشه‌ ئه‌گه‌ر هیچیان به‌ده‌ست نه‌بێت و تێنه‌گه‌ن و نه‌زانن؟.

لەپاش ئەوە ئیمام مەھدی چاوەروانکراوی حەق لەپەروەردگاریانەوە رەددو وه‌ڵامیان دەداتەوەو دەڵێم: بەراستی ئەم ئایەتە وشه‌ی لێكچوو (التشابه) ـی تێدایە کەوا کەس لێکدانەوه‌یان نازانێت تەنھا خوداو ئەوانە نەبن کەوا ڕۆچوون لە زانستی کتێبدا، پەناش دەگرم بەخوا بەوەی کەوا لەنەزان و نەفامان بم، جا من شتانێک دەزانم لەلایەن خوداوە کەوا ئیوە نایزانن. جا وەرن تا جێگای لێکچوون (التشابه) ـه‌كه‌تان پێبڵێم وەکو خۆی کە ئەویش بریتی یە لە وشەی { وَلا يَعْقِلُونَ } جا دواتر وشە لێکچووەکە گەورە دەکەین لەقەبارەدا. خوای گەورە فەرموویەتی: { أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّـهِ شُفَعَاءَ قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شَيْئًا وَلَا يَعْقِلُونَ ﴿٤٣﴾ قُل لِّلَّـهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا لَّهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْ‌ضِ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْ‌جَعُونَ ﴿٤٤﴾ } صدق الله العظيم.
‏‎واته‌/ یان ئه‌وانه له جیاتی خوا كه‌سانی تریان کردووه به تکاکارو شه‌فاعه‌تكاری خۆیان؟ بڵێ باشه‌ ئه‌گه‌ر هیچیان به‌ده‌ست نه‌بێت و تێنه‌گه‌ن و نه‌زانن؟ (٤٣) بڵێ شه‌فاعه‌ت هه‌ر هه‌مووی بـۆ خوایه هه‌رچی له ئاسمانه‌کان و زه‌ویدایه‌ هه‌ر ئه‌و خاوه‌نیانه‌ له‌وه‌ودوایش هه‌ر بۆلای ئه‌و ده‌برێنه‌وه‌ (٤٤).

جا خودا پاک و بێگەردی بۆی وەسفی نێردراوو پێغەمبەرەکان و بەندە رێزلێگیراوەکانی ئەوانەی کەوا ئیوە وادەزانن شەفاعەت دەکەن لەبەردەمی پەروەردگاردا نەکردووە بەوەی كه‌وا عه‌قڵیان ناخه‌نه‌كارو بیرناكه‌نه‌وه‌؛ بەڵکو مەبەستی ئەوەیە کەوا ئەوان لە نھێنی شەفاعەت تێناگەن لەبەردەمی خوادا، بەو مانایەی کەوا خودا ئاگاداری نەکردوون بە نھێنی شەفاعەت لەبەردەمی خوادا لەبەرئەوەی شەفاعەت ھەمووی بۆ خودایە جا رەحمەتەکەی بۆ بەندەکانی شەفاعەت دەکات لەجێگای تورەییەکەی، جا خودا ته‌نها ئیزن و مۆڵەتی ئەو بەندەیە دەدات کەوا لە نھێنی شەفاعەت تێگەیشتووە جا ئیزنی دەدات تا قسە لەگەڵ پەروەردگاریدا بکات لەبەرئەوەی ئه‌و كه‌سه‌ ھەرگیز داوای شەفاعەت بۆ ھیچ کەسێک ناکات، وە ئەوەشی بۆ نی یە، خۆ ئەگەر بێتو لەبەردەمی خوادا بیه‌وێت شەفاعەت بکات بۆ یەکێک لەبەندەکانی ئەوا خودا دەیگرێت وەکو یەکەم کەس له‌ خەڵکی تێیھەڵدەداتە ئاگری جەھەننەمەوە، پەناش دەگرم بەوەی کەوا لەنەزان و نەفامان بم. ئەمەش لەبەرئەوەی من دەزانم کەوا ھەر خودا خۆی ارحم الراحمینە جا چۆن لەبەردەمی خوادا شەفاعەت دەکرێت بۆ بەندەکانی! جا ئایا ئەوکەسە ارحم الراحمینە؟ پاک و بێگەردی بۆ خودای بڵندو گەورە! بەڵکو ھەر خودا ارحم الراحمینە وە ھەر لەبەر ئەوەش متحسرو خەفەتبارە لەسەر ئەو بەندانەی کەوا پێغەمبەرەکانی پەروەردگاریان بەدرۆخستەوە جا ئەوانیش دوعایان لێکردن و خوداش بەھیلاکی بردن لەبەر ئەوەی حەقە لەسەر خودا کەوا پێغەمبەرەکەی و ئیماندارەکان سەربخات. وەکو خوای گەورە پشتراستی دەکاتەوە لەوەی دەفەرموێت: { إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا } صدق الله العظيم [غافر:51].
واته‌/ به‌ڕاستی ئێمه پێغه‌مبه‌ره‌کانمان و ئه‌وانه‌ش که باوه‌ڕیان هێناوه سه‌ر ده‌خه‌ین له ژیانی دنیادا.

بەڵام ئێوە نازانن بە گەورەیی تەحەسرو خەفەتباری لە نەفسی خوای ارحم الراحمیندا، کەوا یەکسەر لەدوای بەھیلاک بردنیان لەنەفسیدا دەست پێدەکات (ئه‌م به‌هیلاك بردنه‌ش) وەکو بەراستدانانێکه‌ بۆ وەعدو بەڵێنەکەی کەوا بە پێغەمبەرەکەی و ئەوانەی کەوا ئیمانیان ھێناوە داوە بۆ سەرخستنیان، جا سەیرکەن چۆن خودا ئەو بەندەیەی بەسەردەخات کەوا بانگی قەومەکەی کرد بۆ بەدواکەوتنی پێغەمبەرەکان کەوا ئیمانەکەی بەخوا لەبەردەمی گەلەکەی راگەیاندو بە قسەیەکی روون و رەوان پێی وتن:
{ وَاضْربّ لَهُم مَّثَلاً أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءهَا الْمُرْسَلُونَ (13) إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمُ اثنين فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُم مُّرْسَلُونَ (14) قَالُوا مَا أَنتُمْ إِلاَّ بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَمَا أَنزَلَ الرَّحْمن مِن شَيْءٍ إِنْ أَنتُمْ إِلاَّ تَكْذِبُونَ (15) قَالُوا ربّنا يَعْلَمُ إِنَّا إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ (16) وَمَا عَلَيْنَا إِلاَّ الْبَلاَغُ الْمُبِينُ (17) قَالُوا إِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْ لَئِن لَّمْ تَنتَهو لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ (18) قَالُوا طَائِرُكُمْ مَعَكُمْ أَئِن ذُكِّرْتُم بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ (19) وَجَاء مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعَى قال يَا قَوْمِ اتّبعوا الْمُرْسَلِينَ (20) اتّبعوا مَن لاَّ يَسْأَلُكُمْ أَجْراً وَهُم مُّهْتَدُونَ (21) وَمَا لِي لاَ أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ (22) أَاتّخذ مِن دُونِهِ آلِهَةً إِن يُرِدْنِ الرَّحْمَن بِضُرٍّ لاَّ تُغْنِ عَنِّي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئاً وَلاَ يُنقِذُونِ (23) إنّي إِذاً لَّفِي ضَلاَلٍ مُّبِينٍ (24) إنّي آمَنتُ بِربّكم فَاسْمَعُونِ (25) قِيلَ ادْخُلِ الجنّة قال يَا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ (26) بِمَا غَفَرَ لِي ربّي وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ (27)‏ وَمَا أَنزَلْنَا عَلَى قَوْمِهِ مِن بَعْدِهِ مِنْ جُندٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَ (28) إِن كَانَتْ إِلاَّ صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ (29) يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلاَّ كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُون (30) أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنْ الْقُرُونِ أنّهم إِلَيْهِمْ لاَ يَرْجِعُونَ (31) وَإِن كُلٌّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ (32) } صدق الله العظيم [يس].
واته‌/ نموونه‌یان بۆ بهێنه‌ره‌وه به خه‌ڵكی ئاوه‌دانی یه‌ك کاتێک ده‌سته‌یه‌ک پێغه‌مبه‌ریان بۆ هات (١٣) كاتێك دووانمان بۆ ڕه‌وانه کردن که‌چی بروایان پێنه‌کردن ئێمه‌ش به‌ سێهه‌میان پشتگیرو به‌ عززه‌تمان جا هه‌موویان وتیان ئێمه بێگومان بۆ لای ئێوه له‌لایه‌ن په‌روه‌ردگاره‌وه ڕه‌وانه کراوین (١٤) خه‌‌ڵکه‌که وتیان ئێوه ته‌نها ئاده‌میزادێکن وه‌کو ئێمه‌ خوای میهره‌بانیش هیچ شتێکی ڕه‌وانه نه‌کردووه‌ ئێوه هه‌ر درۆ ده‌که‌ن (١٥) پێغه‌مبه‌ره‌کان وتیان په‌روه‌ردگارمان خۆی چاک ده‌زانێت ئێمه به‌ڕاستی بۆ لای ئێوه ڕه‌وانه کراوین (١٦) ته‌نها ئه‌وه‌شمان له‌سه‌ره که به ڕوون و ئاشکرا په‌یمانی خواتان پێ ڕابگه‌یه‌نین (١٧) خه‌ڵکه‌که وتیان ئێمه به ڕاستی به‌هاتنتان تووشی نه‌گبه‌تی و له‌ناوچوون بووینه‌ته‌وه‌ سوێند بێت ئه‌گه‌ر واز نه‌هێنن و کۆڵ نه‌ده‌ن به‌رد بارانتان ده‌که‌ین و له لایه‌ن ئێمه‌وه توشی ئازارێکی به ئێش ده‌بن (١٨) پێغه‌مبه‌ره‌کان وتیان ئێوه ئه‌و كه‌سانه‌ی ده‌تانمرێنن له‌گه‌ڵ خۆتاندان جا ئه‌گه‌ر ئامۆژگاری و یاده‌وه‌ری بکرێن ئه‌وه ده‌بێته نه‌گبه‌تی و له‌ناوچوون بۆتان؟ به‌ڵكو ئێوه هه‌ر خۆتان قه‌وم و هۆزێکی سه‌ره‌ڕۆن بۆیه نه‌گبه‌تی و له‌ ناوچوون یه‌خه‌ی گرتوون (١٩) ئه‌وسا (له‌دوای وونبوونی ئه‌وان) له‌وپه‌ڕی شاره‌وه پیاوێکی ئیماندار به‌په‌له به گورج و گۆڵی هات و وتی ئه‌ی قه‌وم و هۆزم شوێن ئه‌م ئه‌م نێردراوانه‌ بکه‌ون (٢٠) شوێنی ئه‌و که‌سانه بکه‌ون که پاداشت و کرێتان لێ داوا ناکه‌ن و ئه‌وانه‌ هیدایه‌ت دراون و له‌سه‌ر به‌رنامه‌یه‌کی ڕاست و دروستن (٢١) جا ئه‌وه بۆچی من ئه‌و زاته نه‌په‌رستم که به‌دی هێناوم ئێوه‌ش خه‌ڵکینه هه‌ر بۆ لای ئه‌و ده‌برێنه‌وه‌ (٢٢) ئایا ڕه‌وایه له جیاتی خوا چه‌ند په‌رستراوێکی تر بۆ خۆم بڕیار بده‌م که هیچیان به‌ده‌ست نیه خۆ ئه‌گه‌ر خوای میهره‌بان بیه‌وێت تووشی ناخۆشیه‌که‌م بکات تکاو پاڕانه‌وه‌ی ئه‌و په‌رستراوانه هیچ سوودێکم پێ ناگه‌یه‌نن و فریام ناکه‌ون و ڕزگارم ناکه‌ن (٢٣) بێگومان من ئه‌گه‌ر شتی وا بکه‌م ئه‌و کاته من له گومڕاییه‌کی ئاشكرا ده‌بم (٢٤) به ڕاستی من بڕیارم داوه که ئیمان به په‌روه‌ردگارتان بهێنم جا با چاک گوێتان لی بێت (٢٥) (خوانه‌ناسه‌كان په‌لاماریان داو كوشتیان جا له‌دوای كوشتنی‌) پێی وترا فه‌رموو بچۆ بۆ ناو به‌هه‌شت (چونكه‌ ئه‌وه‌ی ده‌مرێت راسته‌خۆ به‌ رۆح ده‌خرێته‌ ناو به‌هه‌شته‌وه‌ یا جه‌هه‌ننه‌مه‌وه‌ له‌دوای رۆژی زیندوو بوونه‌وه‌ش به ‌جه‌سته‌و به‌رۆح ده‌خرێته‌ ناو به‌هه‌شت یا ناو جه‌هه‌ننه‌م) جا له‌ به‌هه‌شتدا ئه‌م پیاوه‌ ئیمانداره‌ وتی خۆزگه قه‌ومه‌که‌م بیانزانیایه سه‌رئه‌نجامی ئیمان چۆنه و که‌وتومه‌ته ناو چ ناز و نیعمه‌تێکه‌وه‌ (٢٦) به‌هۆی ئه‌وه‌وه که په‌روه‌ردگارم لێم خۆشبووه و خستمیه ڕیزی ڕێزلێگیراوانه‌وه‌ (٢٧) له‌ پاش كوشتنی پیاوه‌ ئیمانداره‌كه له‌ لایه‌ن گه‌له‌كه‌یه‌وه‌ خوا ده‌فه‌رموێت: وه ‌نه‌بێت هیچ له‌شکرێکمان له ئاسمانه‌وه ناردبێته خواره‌وه بۆ سه‌ر قەومەکەی وه‌نه‌بێت هیچ له‌شکرێکمان ڕه‌وانه کردبێت بۆ له‌ناو‌بردنیان (٢٨) به‌ڵکو ته‌نها گرتن وكاره‌ساتێكی به‌هێز نه‌بێت هیچی تر نه‌بوو جا ئه‌وان ده‌ستبه جێ مردن خامۆش بوون (٢٩) (خودای گه‌وره‌ دوای له‌ناوبردنیان و گه‌یشتن به‌رادده‌ی په‌شیمانی ئه‌وانیش دوای له‌ناوبردنه‌كه‌ ئینجا بۆیان ده‌فه‌رموێت) ئای حه‌سره‌ت و خەفەتباری بۆ سەر به‌نده‌كان‌ هیچ پێغه‌مبه‌رێکیان بۆ نایه‌ت که ئه‌وان گاڵته‌ی پێنه‌که‌ن (٣٠) ئایه ئه‌وه سه‌رنجیان نه‌داوه چه‌نده‌ها هۆزی پێش ئه‌مانمان له‌ناو بردووه‌ خۆ ئەوان ناگه‌رێنه‌وه نا‌ویان و ناگه‌رێنه‌وه بۆ دنیا (٣١) که‌سیان نی یه له‌و له‌ناو براوانه که لای ئێمه به کۆمه‌ڵ ئاماده‌ی لێپرسینه‌وه نه‌کرێن (٣٢).

وە دەبینن بەوەی کەوا پێغەمبەرو نێردراوەکان و ئەوانەی ئیمانیان ھێناوه‌و بەدوایان کەوتوون کەیف خۆش و ئاسودەن بەسەرکەوتنی خودا بۆیان لەوکاتەی کەوا خودا دوژمنەکەیانی لەناوبردووەو کردوونی بە میراتگری زەوی لەدوای لەناوبردنی ئەوان جا کەیف خۆش و ئاسودە دەبن بە سەرکەوتنی خودا لەوکاتەی کەوا دەبینن بێباوەران بە ھیلاک دەچن لەگەڵ ئەوەی کەوا کەسانی بەرەحم و میھرەبانیشن، بەڵام ئەوان ھیچ بەحەسرەت و خەفەتبار نابن لەسەریان؛ بەڵکو کەیف خۆشن بەوەی کەوا دوژمنەکەیان بەھیلاک چووە وە بوون بە میراتگری زەوی لەدوایاندا. جا ئەو پرسیارەی کەوا ئاراستە دەکرێت ئەوەیە: ئایا بەھەمان شێوە خودا کەیف خۆش و ئاسودەیە بەم سەرکەوتنە بەوەی کەوا بەندە بەدرۆخەرەوەکانی بە پێغەمبەرەکانی بەھیلاک بردووە ؟ وەڵامەکەی لە محکەمی کتێبدا دەبینن: { يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلاَّ كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُون (30) أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنْ الْقُرُونِ أنّهم إِلَيْهِمْ لاَ يَرْجِعُونَ (31) وَإِن كُلٌّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ (32) } صدق الله العظيم [يس].
واته‌/ (خودای گه‌وره‌ دوای له‌ناوبردنیان وگه‌یشتن به‌رادده‌ی په‌شیمانی ئه‌وانیش دوای له‌ناوبردنه‌كه‌ ئینجا بۆیان ده‌فه‌رموێت) ئای حه‌سره‌ت و خەفەتباری بۆ سەر به‌نده‌كان‌ هیچ پێغه‌مبه‌رێکیان بۆ نایه‌ت که ئه‌وان گاڵته‌ی پێنه‌که‌ن (٣٠) ئایه ئه‌وه سه‌رنجیان نه‌داوه چه‌نده‌ها هۆزی پێش ئه‌مانمان له‌ناو بردووه‌ خۆ ئەوان ناگه‌رێنه‌وه نا‌ویان و ناگه‌رێنه‌وه بۆ دنیا (٣١) که‌سیان نی یه له‌و له‌ناو براوانه که لای ئێمه به کۆمه‌ڵ ئاماده‌ی لێپرسینه‌وه نه‌کرێن (٣٢).

ئەگینا سوێند بەو خوایەی کەوا ھیچ خوایەک نی یە جگە لەئەو ھەروەک بڵێی من چاوی گەلێک دەبینم لەوانەی كەوا خودایان خۆش دەوێت و خوداش ئەوانی خۆش دەوێت (يحبّهم ويحبّونه) لەوکاتەی کەوا گەیشتوونەتە ئەم خاڵه‌ لەم باسه‌دا وا چاوەکانیان بە خوڕ فرمێسک دەبارێنێت جا دەڵێن: "ئای حەسرەت و خەفەتباریمان لەسەر نیعمەتە ھەرە گەورەکە، جا ئەی بۆچی ئێمەت دروستکردووە یا ارحم الراحمین؟ جا چۆن کەیف خۆش و ئاسودە بین لەکاتێکدا خۆشەویستەکەمان خودای ارحم الراحمین لەنەفسی خۆیدا دەفەرموێت: { يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلاَّ كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُون (30) أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنْ الْقُرُونِ أنّهم إِلَيْهِمْ لاَ يَرْجِعُونَ (31) وَإِن كُلٌّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ (32) } صدق الله العظيم؟
واته‌/ (خودای گه‌وره‌ دوای له‌ناوبردنیان وگه‌یشتن به‌رادده‌ی په‌شیمانی ئه‌وانیش دوای له‌ناوبردنه‌كه‌ ئینجا بۆیان ده‌فه‌رموێت) ئای حه‌سره‌ت و خەفەتباری بۆ سەر به‌نده‌كان‌ هیچ پێغه‌مبه‌رێکیان بۆ نایه‌ت که ئه‌وان گاڵته‌ی پێنه‌که‌ن (٣٠) ئایه ئه‌وه سه‌رنجیان نه‌داوه چه‌نده‌ها هۆزی پێش ئه‌مانمان له‌ناو بردووه‌ خۆ ئەوان ناگه‌رێنه‌وه نا‌ویان و ناگه‌رێنه‌وه بۆ دنیا (٣١) که‌سیان نی یه له‌و له‌ناو براوانه که لای ئێمه به کۆمه‌ڵ ئاماده‌ی لێپرسینه‌وه نه‌کرێن (٣٢).

پاک و بێگەردی بۆ خوای گەورە جا چۆن رازی بوونی خودا بکەین بە وەسیلەو ھۆکار تەنھا بۆ ئەوەی پێی بمان خاتە بەھەشتەکەیەوە جا ئایا بۆ ئەوە دروستی کردووین؟ ئایا لەپێناوی نیعمەتەکانی بەھەشت و حۆریە چاوگەشەکان و گۆشتی هه‌ر باڵنده‌یه‌کیش که‌حه‌زی لێ بکه‌ین؟ ئایا پرسیار لەپەروەردگارمان نەکەین و پێی نه‌ڵێین: ئەی خۆشەویستمان یا اللە حاڵت چۆنە لەنەفستدا جا ئایا تۆ کەیف خۆش و ئاسودەی لە نەفسی خۆتدا له‌وه‌ی سەرت خستین له‌وه‌ی بێباوەرەکانت بە پێغەمبەرەکەت بەھیلاک برد جا کردتین بە میراتگری زەوی لەدوای ئەواندا؟ جا وەڵاممان بدەوە یا ارحم الراحمین ئایا تۆ کەیف خۆش و خۆشحاڵی وەکو ئێمە؟ پاش ئەوە وەڵامەکە لەمحکەمی کتێبدا دەبینن دەربارەی ئەوانەی کەوا پرسیار لەحاڵی پەروەردگارە بەخشندەو میھرەبان و بە بەزەییەکەیان دەکەن کەوا دەفەرموێت: { يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلاَّ كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُون (30) أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنْ الْقُرُونِ أنّهم إِلَيْهِمْ لاَ يَرْجِعُونَ (31) وَإِن كُلٌّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ (32) } صدق الله العظيم.
واته‌/ (خودای گه‌وره‌ دوای له‌ناوبردنیان وگه‌یشتن به‌رادده‌ی په‌شیمانی ئه‌وانیش دوای له‌ناوبردنه‌كه‌ ئینجا بۆیان ده‌فه‌رموێت) ئای حه‌سره‌ت و خەفەتباری بۆ سەر به‌نده‌كان‌ هیچ پێغه‌مبه‌رێکیان بۆ نایه‌ت که ئه‌وان گاڵته‌ی پێنه‌که‌ن (٣٠) ئایه ئه‌وه سه‌رنجیان نه‌داوه چه‌نده‌ها هۆزی پێش ئه‌مانمان له‌ناو بردووه‌ خۆ ئەوان ناگه‌رێنه‌وه نا‌ویان و ناگه‌رێنه‌وه بۆ دنیا (٣١) که‌سیان نی یه له‌و له‌ناو براوانه که لای ئێمه به کۆمه‌ڵ ئاماده‌ی لێپرسینه‌وه نه‌کرێن (٣٢).

جا لەپاش ئەوە دەگرین و دەڵێن: "بۆچی دروستت کردووین یا ئیلاھەلعالەمین؟ جا نەمانبینیوە کەوا ھەدەف و ئامانجەکە لەدروستکردنی دروستکراوەکان بێتە جێ بەوەی رازی بوونی نەفست غایە و ئامانج بێت نەوەک بکرێت بە وەسیلە و ھۆکار (بۆ چونە ناو بەھەشت) ئەمەش لەبەرئەوەی گەر ئێمە تەنھا بە رازی بوونەکەت لەسەرمان وازمان هێنا جا ئەوە مانای ئەوەیە کەوا ئێمە رازیبوونەکەتمان کردووە بە وەسیلە و ھۆکار تا پێی بمانخەیە بەھەشتەکەتەوە جا رازی بین به‌وه‌، ھیھات ھیھات سوێند بە عزەت و شکۆو پایەبەرزیت ھەرگیزاو ھەرگیز رازی نابین ھەتا ئەوکاتەی کەوا نیعمەتە ھەرە گەورەکەمان بۆ دێتە جێ (کەوا ئەوەیە تۆ رازی بی لەنەفسی خۆتدا بەوەی چیتر نەخەفەتباربیت نە بەحەسرەت) کەوا ئەم نیعمەتەش گەورەترە لە ھەرچی نیعمەتی ھەموو مەلەکوتی دنیاو ئاخیرەتە جا تۆ رازی بیت لە نەفستدا چیتر نە خەفەتبار بیت نە متحسر لەسەر ئەو بەندانەی کەوا ستەمیان لەنەفسی خۆیان کردووە جا ئای ئەسەف و داخ و پەژارەم لەسەر ئەو ھەموو رۆژگارەی تێپەربووەو پەروەردگارەکەشمان لەحوزن و خەفەتباری و تەحەسری قوڵدا بووە لەسەرئەو بەندانەی کەوا ستەمیان لە نەفسی خۆیان کردووە جا پێغەمبەرەکانی پەروەردگاریان بەدرۆ خستۆتەوە جا خوداش بەھیلاکی بردوون وه‌ یەکسەر لەدوای بەھیلاک چونیان دەفەرموێت: { يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلاَّ كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُون (30) أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنْ الْقُرُونِ أنّهم إِلَيْهِمْ لاَ يَرْجِعُونَ (31) وَإِن كُلٌّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ (32) } صدق الله العظيم".
واته‌/ (خودای گه‌وره‌ دوای له‌ناوبردنیان وگه‌یشتن به‌رادده‌ی په‌شیمانی ئه‌وانیش دوای له‌ناوبردنه‌كه‌ ئینجا بۆیان ده‌فه‌رموێت) ئای حه‌سره‌ت و خەفەتباری بۆ سەر به‌نده‌كان‌ هیچ پێغه‌مبه‌رێکیان بۆ نایه‌ت که ئه‌وان گاڵته‌ی پێنه‌که‌ن (٣٠) ئایه ئه‌وه سه‌رنجیان نه‌داوه چه‌نده‌ها هۆزی پێش ئه‌مانمان له‌ناو بردووه‌ خۆ ئەوان ناگه‌رێنه‌وه نا‌ویان و ناگه‌رێنه‌وه بۆ دنیا (٣١) که‌سیان نی یه له‌و له‌ناو براوانه که لای ئێمه به کۆمه‌ڵ ئاماده‌ی لێپرسینه‌وه نه‌کرێن (٣٢).

لەوەیە یەکێک لەوانەی کەوا پەی بەزانستی حەقیقەتی ناوە ھەرە گەورەکەی خودا (اسم الله الأعظم) نەبردووە بیەوێت بمپچرێنێت جا بڵێت: "ئەوە چی دەڵێی ئەی ناصر محمد یەمانی ھەروا ئەم ئایەتە دووبارە دەکەیەوە لەزۆرێکی بەیانەکانتدا؟". پاش ئەوە ئیمام مەھدی رەددو وەڵامی دەداتەوەو دەڵێم: لەسەرخۆ لەسەرخۆ خۆشەویستم لەرێی خوا جا ئایا تۆ لەھەموو خەڵکی زیاتر خودات خۆشتر دەوێت؟ جا گەر تۆ بەم شێوەیە بووی ئەوا سوێند بەو خوایەی کەوا ھیچ خوایەکی تر نیە جگە لەئەو ھەرگیز خودا رازیت ناکات بە ھەرچی مەلەکوتی دنیاو ئاخیرەتیش ھەیە ھەتا ئەو کەسەی کەوا لەلات لەھەموو مەلەکوتی دنیاو ئاخیرەتیش خۆشەویسترە بەراستی رازیدەبێت لەنەفسی خۆیداو چیتر بە حەسرەت و خەفەتبار نابێت جا بەم شێوەیە گەر تۆ رازی بوونی خوات کرد بە غایەو ئامانج نەوەک بە وەسیلە و ھۆکار. لەوەیە یەکێکی تر بیەوێت بڵێت: " چۆن من بزانم بەوەی کەوا ئایا من رازیبوونی خوام کردووە بە غایە و ئامانج یان بە وەسیلە و ھۆکار؟" جا لەپاش ئەوە ئیمام مەھدی فەتوای بۆ دەدات و دەڵێت: جا سەیری نەفس و ناخت بکەو خودا بەراست دابنێ ئەویش بەراستت دادەنێت جا گەر تۆ لەنەفس و ناخی خۆتدا بینیت کەوا گەر خودا تۆی مراند جا تۆی خستە ناو بەھەشتەکەیەوە یەکسەر لەدوای مردنتدا جا دەبینی ئایا بەراستی دواتر تۆ رازی دەبیت و کەیف خۆش و خۆشحاڵ و ئاسودەی وەکو ئەوانەی خوای گەورە فەرموویەتی دەربارەیان: { وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ ربّهم يُرْزَقُونَ (169) فَرِحِينَ بِمَا آَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ (170) يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ وَأَنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ (171) } صدق الله العظيم [آل عمران].
واته‌/ وه‌ وامه‌زانن و وادامه‌نێن ئه‌وانه‌ی له‌پێناوی خوادا کوژران مردوون به‌ڵکو ئه‌وانه زیندوون لای په‌روه‌ردگاریان له ڕزق و ڕۆزیی ده‌درێن (١٦٩) كه‌یف خۆش و شادمانن به‌و به‌خشش و فه‌زڵه‌ی که خوا پێی به‌خشیوون مژده‌ش ده‌ده‌ن به‌وانه‌ی هێشتا به‌وان نه‌گه‌یشتوون و که بێگومان هیچ ترس و بیمێکیان له‌سه‌ر نییه‌ وه‌ هیچ غه‌م و په‌ژاره‌یه‌کتان بۆ پێش نایه‌ت(١٧٠) مژده ده‌ده‌ن به‌نازو نیعمه‌تانی تایبه‌تی و فه‌زڵ و ڕێزی له‌لایه‌ن خواوه‌ به‌ڕاستی خوایش پاداشتی ئیمانداران زایه ناکات (١٧١).

جا گەر تۆ بینیت بەوەی کەوا رازیدەبیت بەمە یەکسەر لەدوای مردنتدا جا بزانە ئەوا بەراستی تۆ رازیبوونی خوداتکردووە بە وەسیلە و ھۆکار تاکو خودا پێی بتباتە بەھەشتەکەی وەکو ئەو رێزلێگیراوانەی کەوا دەیانبینی لەم ئایەتەدا: { فَرِحِينَ بِمَا آَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ (170) يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ وَأَنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ (171) } صدق الله العظيم [آلعمران].
واته‌/ كه‌یف خۆش و شادمانن به‌و به‌خشش و فه‌زڵه‌ی که خوا پێی به‌خشیوون مژده‌ش ده‌ده‌ن به‌وانه‌ی هێشتا به‌وان نه‌گه‌یشتوون و که بێگومان هیچ ترس و بیمێکیان له‌سه‌ر نییه‌ وه‌ هیچ غه‌م و په‌ژاره‌یه‌کتان بۆ پێش نایه‌ت (١٧٠) مژده ده‌ده‌ن به‌نازو نیعمه‌تانی تایبه‌تی و فه‌زڵ و ڕێزی له‌لایه‌ن خواوه‌ به‌ڕاستی خوایش پاداشتی ئیمانداران زایه ناکات (١٧١).

جا لەبەرئەوەی کەوا ھەدەف و ئامانج و ئەوپەری ئاواتەکەیان ھاتۆتە جێ بەوەی کەوا خودا بردونیەتە ناو بەھەشتەکەیەوە و ئه‌وانی تریشی جگە لەوان خستۆتە ئاگرەکەیەوە جا لەبەرئەوە دەیانبینی کەوا کەیف خۆش و ئاسودەن بەوەی خودا پێی داون لەفەزڵ و رێزی خۆی وە مژدەش دەدەن بەوانەی کەوا ھێشتا پێیان نەگەیشتوون لە دوایانەوە بەوەی کەوا بێگومان هیچ ترس و بیمێکیان له‌سه‌ر نییه‌ و هیچ غه‌م و په‌ژاره‌یه‌کتان بۆ پێش نایه‌ت بەڵام گەر خۆشویستنەکەت بۆ خودا گەورەتر بێت لە مەلەکوتی بەھەشتەکەی و حۆریە چاوگەشەکان و نیعمەتەکانی جا سوێند بەو خوایەی کەوا ھیچ خوایەکی تر نیە جگە لەئەو نەبێت ھەرگیز تۆ رازی نابیت (به‌هیچ شتێك خودا پێت بدات) ھەتا ئەو کاتەی ئەو کەسەی کەوا خۆشت ویستووە رازی دەبێت لەنەفسی خۆیدا بەوەی چیتر نە متحسر بێت نە خەفەتبار، جا گەر تۆ بەم شێوەیە بووی ئەوا بزانە بەوەی کەوا بەراستی تۆ رازیبوونی خوات کردووە بە غایەو ئامانج نەوەک بە وەسیلە و ھۆکارێک بۆ ئەوەی خودا پێی بتخاتە بەھەشتەکەیەوە، وە ھەر لەبەرئەوەش ھەرگیز رازی نابی ھەتا خودا رازیدەبێت لەنەفسی خۆی، وەھەر بۆ ئەوەش خودا دروستی کردوون تا نیعمەتی رازیبوونەکەی لەسەر بەندەکانی بپەرستن.

وە ئێستاش دەگەرێینەوە بۆ ئەوەی کەوا خوای گەورە دەفەرموێت: { أَمِ اتّخذوا مِن دُونِ اللَّهِ شُفَعَاءَ قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لا يَمْلِكُونَ شَيْئًا وَلا يَعْقِلُونَ } صدق الله العظيم [الزمر:43].
‏‎واته‌/ یان ئه‌وانه له جیاتی خوا كه‌سانی تریان کردووه به تکاکارو شه‌فاعه‌تكاری خۆیان؟ بڵێ باشه‌ ئه‌گه‌ر هیچیان به‌ده‌ست نه‌بێت و تێنه‌گه‌ن و نه‌زانن؟.

جا ھەروەکو فەتوامان بۆ دان لەپێشتردا بە وشە لێکچووه‌كه‌ (التشابه) لەم ئایەتەدا کەوا کەس تەئویل و لێکدانەوەی نازانێت جگە لەخوداو ئەوانەی کەوا ڕۆچوون لە زانستی کتێبدا، جا لەبەرئەوەی ئیمام مەھدی لەوانەیە جا ھەردەبێت کەوا خودا فێری بکات جا زانستەکەی به‌ بەیانی ئایەتە موتەشابیھەکان زیاد دەکات لە قورئانی گەورەدا، جا لێکچوونه‌كه‌ لە یەک وشەدایە کەوا بریتی لەوەی خوای گەورە دەفەرموێت: { أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّـهِ شُفَعَاءَ قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شَيْئًا وَلَا يَعْقِلُونَ ﴿٤٣﴾ قُل لِّلَّـهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا لَّهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْ‌ضِ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْ‌جَعُونَ ﴿٤٤﴾ } صدق الله العظيم. [الزمر].
‏‎واته‌/ یان ئه‌وانه له جیاتی خوا كه‌سانی تریان کردووه به تکاکارو شه‌فاعه‌تكاری خۆیان؟ بڵێ باشه‌ ئه‌گه‌ر هیچیان به‌ده‌ست نه‌بێت و تێنه‌گه‌ن و نه‌زانن؟ (٤٣) بڵێ شه‌فاعه‌ت هه‌ر هه‌مووی بـۆ خوایه هه‌رچی له ئاسمانه‌کان و زه‌ویدایه‌ هه‌ر ئه‌و خاوه‌نیانه‌ له‌وه‌ودوایش هه‌ر بۆلای ئه‌و ده‌برێنه‌وه‌ (٤٤).

جا سەیری وشە لێکچووەکە بکەن وەکو خۆی { وَلا يَعْقِلُونَ } جا ئایا مەبەستی بەوە چی یە؟ وەڵامەکە ئەوەیە لەکاتێکدا ھەمیشە سورم لەسەر ئەوەی کەوا ھیچ شتێک نەڵێم جگە لەوەی كه‌وا حەق راست نەبێت، جا ئەوە مەبەستی لەوەی كه‌وا دەفەرموێت ولا یعقلون بەومانایەی:
ئەوان بە نھێنی شەفاعەت نازانن، ئەمەش لەبەرئەوەی شەفاعەت ھەمووی بۆ خوایە، جا ئەوەی کەوا بەنھێنی شەفاعەت دەزانێت بریتی یە لەو کەسەی کەوا خەڵکی فێری حەقیقەتی ناوە ھەرە گەورەکەی خودا کردووە (اسم الله الأعظم)، وەھەر لەبەرئەوه‌ش خودا ئیزنی دەدات بە قسەکردن لەلای پەروەردگار لەبەرئەوەی ئەو کەسە بە نھێنی شەفاعەت دەزانێت بەوەی کەوا شه‌فاعه‌ت ھەمووی بۆ خوایە جا قسە لەگەڵ پەروەردگاری دەکات و دەپارێتەوە بۆ ھاتنەجێی نیعمەتە ھەرە گەورەکە کەوا بریتی یە لەوەی خودا رازی بێت لەنەفسی خۆی تا نیعمەتە ھەرە گەورەکەی بۆ بێنێتە جێ، جا چۆن خوداش لە نەفسی خۆی رازیدەبێت؟ ئەمەش نابێت هه‌تا بەندەکانی نەخاتە ناو رەحمەتەکەیه‌وه‌، جا ئەوە بریتی یە لە نھێنی قسەکردنەکە دەربارەی شەفاعەت، نەک بۆ ئەوەی ئەو شەفاعەت بکات بەڵکو دواتر لەپەروەردگارەکەی دەپارێتەوە تا نیعمەتە ھەرە گەورەکەی بۆ بێنێتە جێ، جا ئەم بەندەیەی قسە لەگەڵ پەروەردگارەکەی دەکات بە قەولی صەواب و قسه‌ی بەجێ تا خودا نیعمەتە ھەرە گەورەکەی بۆ بێنێتە جێ کەوا گەورەترە لە نیعمەتی بەھەشتەکەی پاشان خودا رازیدەبێت جا ئەگەر رازیش بوو لەنەفسی ئەوا شەفاعەت لەلای خوا دێتە جێ لە نه‌فسی خوداوە جا رەحمەتەکەی بۆیان شەفاعەت دەکات لە جێگای تورەییەکەی، کەواتە ئەو بەندەیەی کەوا خودا ئیزن و مۆڵەتی دەدات بە قسە کردن ئەوا قسەی بەجێ و صەواب دەکات جا لەپەروەردگارەکەی دەپارێتەوە به‌وه‌ی نیعمەتە ھەرەگەورەکەی بۆ بێنێتە جێ کەوا گەورەترە لە نیعمەتی بەھەشتەکەی جا ئەویش رازیدەبێت، وە هه‌ر لەبەرئەوە شەفاعەتی ھەموو فریشتە نزیکەکانی خوداش سودی نی یە بۆیان لەبەرئەوەی ئەوان بە نھێنی شەفاعەت نازانن مەگەر تەنھا لەدوای ئەوەی كەوا خودا ئیزنی ئەوە دەدات کەوا دەیەوێت و رازیدەبێت، جا لێرەدا بۆ ھەموو خەڵکی حەقیقەتی ناوە ھەرە گەورەکەی خودا (اسم الله الأعظم) رووندەبێتەوە وەھەر بۆ ئەوەش خودا دروستی کردوون.

بۆیه‌ش خوای گەورە فەرموویەتی: {أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّـهِ شُفَعَاءَ قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شَيْئًا وَلَا يَعْقِلُونَ ﴿٤٣﴾ قُل لِّلَّـهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا لَّهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْ‌ضِ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْ‌جَعُونَ ﴿٤٤﴾ } صدق الله العظيم [الزمر].
‏‎واته‌/ یان ئه‌وانه له جیاتی خوا كه‌سانی تریان کردووه به تکاکارو شه‌فاعه‌تكاری خۆیان؟ بڵێ باشه‌ ئه‌گه‌ر هیچیان به‌ده‌ست نه‌بێت و تێنه‌گه‌ن و نه‌زانن؟ (٤٣) بڵێ شه‌فاعه‌ت هه‌ر هه‌مووی بـۆ خوایه هه‌رچی له ئاسمانه‌کان و زه‌ویدایه‌ هه‌ر ئه‌و خاوه‌نیانه‌ له‌وه‌ودوایش هه‌ر بۆلای ئه‌و ده‌برێنه‌وه‌ (٤٤).

وەدەبینن کەوا وشەی { وَلَا يَعْقِلُونَ } لە جێگایەک ھاتووە کەوا مەبەستی پێی تێگەیشتن و زانینە خوای گەورەش فەرموویەتی: { يُحَرِّفُونَهُ مِنْ بَعْدِ مَا عَقَلُوهُ وَهُمْ يَعْلَمُونَ (75) } صدق الله العظيم [البقرة].
واته‌/ له‌وه‌ودوا ته‌حریف و ده‌ستكاریان ده‌كرد دوای ئه‌وه‌ی كه تێی گه‌یشتبوون وه‌ ده‌یانزانی ڕاستیه‌كه‌ی كامه‌یه‌.

وه‌خوای گه‌وره‌ فه‌رموویه‌تی: {وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا للنّاس وَمَا يَعْقِلُهَا إِلَّا الْعَالِمُونَ } صدق الله العظيم [العنكبوت:43].
واته‌/ ئا ئه‌م نمونانه ئێمه ده‌یهێنینه‌وه بۆ خه‌ڵكی كه‌سیش تێیان ناگات ته‌نها زانا و شاره‌زاكان نه‌بن.

کەواتە ئێستا مەبەستەکەتان بۆ روون بوویەوە لەوەی کەوا خوای گەورە دەفەرموێت:{ أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّـهِ شُفَعَاءَ قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شَيْئًا وَلَا يَعْقِلُونَ ﴿٤٣﴾ قُل لِّلَّـهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا لَّهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْ‌ضِ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْ‌جَعُونَ ﴿٤٤﴾ } صدق الله العظيم [الزمر].
‏‎واته‌/ یان ئه‌وانه له جیاتی خوا كه‌سانی تریان کردووه به تکاکارو شه‌فاعه‌تكاری خۆیان؟ بڵێ باشه‌ ئه‌گه‌ر هیچیان به‌ده‌ست نه‌بێت و تێنه‌گه‌ن و نه‌زانن؟ (٤٣) بڵێ شه‌فاعه‌ت هه‌ر هه‌مووی بـۆ خوایه هه‌رچی له ئاسمانه‌کان و زه‌ویدایه‌ هه‌ر ئه‌و خاوه‌نیانه‌ له‌وه‌ودوایش هه‌ر بۆلای ئه‌و ده‌برێنه‌وه‌ (٤٤).

جا بەراستی مەبەستی ئەوەی خوای گەورە دەفەرموێت: { وَلا يَعْقِلُونَ }، به‌و مانایه‌یه‌ كه‌وا ئه‌وان نازانن و تێناگەن لە نھێنی شەفاعەت بەوەی کەوا ھەمووی بۆ خودایه ‌و رەحمەتەکەی شەفاعەت دەکات بۆ بەندەکانی لەجێگای تورەییەکەی لەو کاتەی کەوا بەندەکەی قسەی لەگەڵ دەکات تا نیعمەتە ھەرە گەورەکەی بۆ بێنێتە جێ، ئەمەش لەبەرئەوەی ئه‌م به‌نده‌یه‌ی زانیویەتی بەوەی کەوا خودا ھەرخۆی ارحم الراحمینە و متحسرو خەفەتبارە لەنەفسی خۆیدا لەسەر بەندەکانی ئەوانەی کەوا ستەمیان لەنەفسی خۆیان کردووە، وە ھۆکاری حەسرەت و خەفەتباریەکەی لەنەفسیدا لەسەریان لەبەرئەوەیە چونکە ئەو ارحم الراحمینە جا ھیچ کەسێکی تر نی یە کەوا بەرەحمتر بێت لەو پاک و بێگەردی بۆی! بەڵکو وەعدو بەڵێنەکەی حەقەو ھەرخۆی ارحم الراحمینە. جا ئەو بەندەیەی کەوا قسەی لەگەڵدا دەکات بە نھێنی شەفاعەتی زانیوە بۆ ھاتنەجێی ناوە ھەرە گەورەکەی خودا (اسم الله الأعظم) بەوەی كه‌وا ئەو لەنەفسی خۆی رازی بێت جا گەر رازیش بوو لەنەفسی خۆیدا ئەوا شەفاعەت دێتە جێ لەنەفسی خوادا. وەکو خوای گەورە پشتراستی دەکاتەوە لەوەی دەفەرموێت: { وَكَمْ مِنْ مَلَكٍ فِي السَّمَوَاتِ لا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئاً إِلاَّ مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَرْضَى } صدق الله العظيم [النجم:26]
واته‌/ وه‌ چه‌ند فریشته‌ش له‌ئاسمانه‌کاندا هه‌ن که‌وا ‌تکاو شه‌فاعه‌تیان هیچ سودی نی یه‌ مه‌گه‌ر ته‌نها له‌دوای ئه‌وه‌ی كه‌وا خوا مۆڵه‌ت بدات (قسه‌ی به‌جێ‌ بكات) بۆ که‌سێک كه‌ بیه‌وت و ڕازی ده‌بێت.

وسلامٌ على المُرسلين، والحمدُ لله ربّ العالمين..
برای نەوەی ئادەم لە خوێندا لە حەواو ئادەم بەندەی نیعمەتە ھەرە گەورەکە (النعیم الأعظم)؛ ئیمام مەھدی ناصر محمد یەمانی.
_________________