ئیمام ناصر محمد یه‌مانی
01 - 06 - 2008 مـ
10:25 ئێواره‌

[ لمتابعة رابط المشاركـة الأصليّة للبيان ]
http://www.mahdi-alumma.com/showthread.php?t=7790
ــــــــــــــــــــ


له‌ مه‌هدی چاوه‌روانكراو بۆ ئه‌وه‌ی به‌دوای هه‌قیقه‌ت و راستیدا ده‌گه‌رێت
وه‌ زانیاری زیاتر ده‌رباره‌ی هاوه‌ڵانی ئه‌شكه‌وت ..


بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على جدي وحبيبي وأسوتي محمد رسول الله وآله الأطهار وعلى جميع المسلمين الذين لا يشركون بالله ربّ العالمين، وسلامٌ على المرسلين، ولا أفرّق بين أحدٍ من رسله وأنا من المسلمين، وبعد..

چه‌نده‌ سه‌یره‌ قسه‌كه‌ت ئه‌ی ئه‌و كه‌سه‌ی به‌دوای هه‌قیقه‌ت و راستیدا ده‌گه‌رێی چۆن داوای مباهه‌له‌ ده‌كه‌ی له‌كاتێكدا هێشتا كه‌سێكی كه‌وا به‌دوای هه‌ق و راستیدا ده‌گه‌رێی؟ جا به‌راستی وا مه‌هدی چاوه‌روانكراوی هه‌ق و راستت دۆزیوه‌ته‌وه‌ گه‌ر هه‌ق و راستیت ده‌وێت و داوای مباهه‌له‌ له‌ هه‌ق و راستی ده‌كه‌ی جا چه‌نده‌ خراپ و ناله‌باره‌ ئه‌و ئیمانه‌ت به‌قورئانی گه‌وره‌ كه‌وا به‌م شێوه‌یه‌ ئه‌مرو فه‌رمانت پێده‌كات، ئه‌مه‌ش له‌به‌رئه‌وه‌ی منی مه‌هدی چاوه‌روانكراوی هه‌ق به‌ به‌یانی هه‌ق بۆ قورئانی گه‌وره‌ قسه‌تان له‌گه‌ڵدا ده‌كه‌م و ده‌تاندوێنم وه‌ به‌یانی هه‌قتان به‌ ره‌ئی و قسه‌ی ئیجتیهاده‌وه‌ بۆ ناهێنم؛ به‌ڵكو به‌ به‌یانی هه‌قی قورئان له‌ خودی قورئان قسه‌ ده‌كه‌م وه‌ جورئه‌تی ئه‌وه‌ش ناكه‌م وه‌كو تۆ بێم به‌ناوی خوداوه‌ قسه‌ بكه‌م به‌ گومان و دوودڵیه‌وه‌ له‌كاتێكدا زانیاری ته‌واوم له‌سه‌ر نه‌بێت جا ئه‌مه‌ له‌ ئه‌مرو فه‌رمانه‌كانی شه‌یتانه‌ نه‌وه‌ك له‌ ئه‌مرو فه‌رمانی خودای ره‌حمان خوای گه‌وره‌ش فه‌رموویه‌تی: {يَا أَيُّهَا النّاس كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْ‌ضِ حَلَالًا طَيِّبًا وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ ۚ أنه لَكُمْ عَدُوٌّ مبين ﴿١٦٨﴾ إِنَّمَا يَأْمُرُ‌كُم بِالسُّوءِ وَالْفَحْشَاءِ وَأَن تَقُولُوا عَلَى اللَّـهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿١٦٩﴾} صدق الله العظيم [البقرة].
واته‌/ ئه‌ی خه‌ڵكینه‌ له ڕزق و ڕۆزی حه‌ڵاڵ و پاكی زه‌وی بخۆن و شوێن هه‌نگاوه‌كانی شه‌یتان مه‌كه‌ون چونكه بێگومان ئه‌و دوژمنێكی ئاشكراتانه‌ (١٦٨) بێگومان ئه‌و شه‌یتانه هه‌ر فه‌رمان به خراپه‌و گوناهو تاوان ده‌كات و هه‌روه‌ها بۆ وتنی هه‌ندێك شت یان هه‌ڵبه‌ستنی هه‌ندێك گوفتار به‌ده‌م خواوه به‌ گومان و دوودڵی یه‌وه‌ بێ ئه‌وه‌ی بزانن ودڵنیان بن لێی (١٦٩).

وه‌ فه‌رمانه‌كه‌ی خوداش له‌ قورئانی گه‌وره‌دا له‌وه‌دا ده‌بینی به‌وه‌ی حه‌رام و قه‌ده‌غه‌ی كردووه‌ له‌سه‌رتان به‌ناوی خوداوه‌ قسه‌یه‌ك بكه‌ن له‌ كاتێكدا لێی دڵنیانین و گومانتان لێی هه‌یه‌ و لێی نازانن خودای گه‌وره‌ فه‌رموویه‌تی: {قُلْ إِنَّمَا حَرَّ‌مَ ربّي الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ‌ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ‌ الحقّ وَأَن تُشْرِ‌كُوا بِاللَّـهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَن تَقُولُوا عَلَى اللَّـهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٣٣﴾} صدق الله العظيم [الأعراف].
واته‌/ بڵێ به‌ڕاستی په‌روه‌ردگارم هه‌رچی گوناهو خراپه‌یه حه‌رامی کردووه چ ئه‌وانه‌ی ئاشکران چ ئه‌وانه‌ی په‌نهانن هه‌روه‌ها هه‌موو گوناهو داخوازی و ده‌ستدرێژیه‌کی به‌ناحه‌قی حه‌رام کردووه‌ وه‌ شتێک بکه‌ن به‌شه‌ریک و هاوه‌ڵ بۆ خوا که هیچ ده‌سه‌ڵاتی پێنه‌داوه‌ هه‌روه‌ها حه‌رامی کردووه هه‌ندێك شت یان هه‌ڵبه‌ستنی هه‌ندێك گوفتار به‌ده‌م خواوه به‌ گومان و دوودڵی یه‌وه‌ بێ ئه‌وه‌ی بزانن ودڵنیان بن لێی.


وه‌ ئه‌ی ئه‌و كه‌سه‌ی كه‌وا به‌دوای هه‌قیقه‌ت و راستیدا ده‌گه‌رێی، به‌راستی تۆ ناصر محمد یه‌مانی به‌درۆ ناخه‌یه‌وه‌ به‌ڵكو ئایه‌ته‌كانی خودای په‌روه‌ردگاری هه‌موو جیهان به‌درۆ ده‌خه‌یه‌وه‌، ئه‌مه‌ش چونكه‌ ئه‌وه‌ خودایه‌ فه‌رموویه‌تی كه‌وا هاوه‌ڵانی ئه‌شكه‌وت سێ كه‌سن، ناصر یه‌مانیش به‌ئیزنی خوا ئه‌وه‌ی وتووه، وه‌ هه‌ر ئه‌م قسه‌یه‌ی كه‌وا ناصر یه‌مانی و شوێنكه‌وتووه‌ به‌راستدانه‌ره‌كانی وتوویانه‌ قسه‌یه‌كی هه‌ق و راسته و قسه‌یه‌ك نی یه‌ وه‌كو ئه‌وانه‌ی تفه‌نگ به‌تاریكه‌ شه‌وه‌وه‌ ده‌نێن وه‌خوداش نه‌یفه‌رمووه‌ ئه‌م قسه‌یه‌ی ناصر یه‌مانی و شوێنكه‌وتووه‌ به‌راستدانه‌ره‌كانی تفه‌نگ نانه‌ به‌تاریكه‌شه‌وه‌وه‌، وه‌قسه‌كه‌ی ناصر یه‌مانی و شوێنكه‌تووه‌كانی هێشتا هه‌ر له‌ زانستی غه‌یب دایه‌ هه‌ر له‌به‌ر ئه‌وه‌ش خوای گه‌وره‌ فه‌رموویه‌تی:‌ ‌{سَيَقُولُونَ ثَلَاثَةٌ رَّ‌ابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ} [الكهف:22].
واته‌/ له ئایینده‌دا ده‌ڵێن ئه‌وان سیانن و چواره‌میان سه‌گه‌که‌یانه‌.
خوداش نه‌یفه‌رمووه‌ كه‌وا ئه‌م قسه‌یه‌ تفه‌نگ نانه‌ به‌تاریكه‌ شه‌وه‌وه‌؛ به‌ڵكو ئه‌و قسانه‌‌ تفه‌نگ نانه‌ به‌تاریكه‌ شه‌وه‌وه‌ كه‌ وتراون.

جا وه‌ره‌ تا زانستت زیادبكه‌م به‌ر له‌وه‌ی مباهه‌له‌ بكه‌ی به‌ڵكو بینابی به‌ هه‌ق و راستی جا به‌دوای بكه‌وی گه‌ر تۆ كه‌سێكی راستیت ده‌وێت. خوای گه‌وره‌ش فه‌رموویه‌تی: {سَيَقُولُونَ ثَلَاثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ وَيَقُولُونَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًا بِالْغَيْبِ وَيَقُولُونَ سَبْعَةٌ وَثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ قُل ربّي أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِم مَّا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِيلٌ} صدق الله العظيم [الكهف:22].
واته‌/ له ئایینده‌دا ده‌ڵێن ئه‌وان سیانن و چواره‌میان سه‌گه‌که‌یانه‌ هه‌ندێکی تر ده‌ڵێن پێنجن و شه‌شه‌میان سه‌گه‌که‌یانه‌ به‌ بێ به‌ڵگه‌ وتفه‌نگ نان به‌ تاریكه‌ شه‌وه‌وه‌ وه‌ده‌ڵێن حه‌وتن و هه‌شته‌میان سه‌گه‌که‌یانه‌ بڵێ په‌روه‌ردگارم خۆی ده‌زانێت ژماره‌یان چه‌نده‌ پێی نه‌وتوون ته‌نها كه‌مه‌كه‌یان نه‌بێت.

وه‌ گه‌ر له‌م ئایه‌ته‌دا ووردبوویه‌وه‌ ئه‌ی ئه‌و كه‌سه‌ی به‌دوای هه‌قیقه‌ت و راستیدا ده‌گه‌رێی ئه‌وا دواتر ده‌بینی قسه‌كه‌ی یه‌كه‌م ئه‌وه‌ی كه‌وا نه‌وتراوه‌و هێشتا له‌ زانستی غه‌یبدایه‌ بریتی یه‌ له‌ قسه‌ هه‌ق و راست و دروسته‌كه، كه‌ بریتی یه‌ له‌ قسه‌كه‌ی مه‌هدی چاوه‌روانكراوی هه‌ق و ده‌سته‌كه‌ی وه‌ خوداش نه‌یفه‌رمووه‌ كه‌وا ئه‌و قسه‌یه‌ تفه‌نگ نانه‌ به‌تاریكه‌ شه‌وه‌وه‌. هه‌رچی ئه‌و قسانه‌ی تره‌ كه‌وا وتراون له‌م زه‌مه‌نه‌دا ئه‌وا هه‌مووی له‌ قسه‌ی یه‌هود و نه‌صاراكانن و هه‌موویان تفه‌نگیان به‌تاریكه‌ شه‌وه‌وه‌ ناوه‌ به‌بێ زانست و زانیاری، وه‌ هه‌موو ئه‌و قسانه‌ی وتراون بریتین له‌ قسه‌ی ئه‌هلی كتێب له‌ یه‌هودو نه‌صارا هه‌ر له‌به‌ر ئه‌وه‌ش قسه‌كه‌ی خودا بۆ پێغه‌مبه‌ره‌كه‌ی ئه‌وه‌یه‌ كه‌ ده‌ڵێت: {وَلَا تَسْتَفْتِ فِيهِم مِّنْهُمْ أَحَدًا ﴿٢٢﴾} [الكهف].
واته‌/ ده‌رباره‌شیان له‌هیچ که‌سێكیان مه‌پرسه‌و قسه‌ وه‌رمه‌گره‌.

به‌و مانایه‌ی ده‌رباره‌ی هاوه‌ڵانی ئه‌شكه‌وت پرسیاریان لێمه‌كه‌ {مِّنْهُمْ أَحَدًا}{له‌هیچ که‌سێكیان} به‌مانای له‌ ئه‌هلی كتێب. جا ئه‌وه‌ی ماوه‌ته‌وه‌ لامان ئه‌و قسه‌یه‌یه‌ كه‌وا هێشتا نه‌وتراوه‌و هێشتا له‌ زانستی غه‌یبدایه‌ له‌ زه‌مه‌نی ئه‌و قسانه‌ی كه‌وا وتراون له‌م زه‌مه‌نه‌دا خوداش نه‌یفه‌رمووه‌ ئه‌م قسه‌یه‌ وتراوه‌ به‌ڵكو خوای گه‌وره‌ فه‌رموویه‌تی: {سَيَقُولُونَ ثَلَاثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ} صدق الله العظيم.
واته‌/ له ئایینده‌دا ده‌ڵێن ئه‌وان سیانن و چواره‌میان سه‌گه‌که‌یانه‌.

وه‌ به‌هه‌مان شێوه‌ په‌روه‌ردگارم ژماره‌كه‌یانی بۆ روونكردوونه‌ته‌وه له‌ قورئاندا وه‌ هیچ ژماره‌یه‌كی پێ نه‌وتوون له‌ناو ژماره‌كاندا ته‌نها كه‌مه‌كه‌یان نه‌بێت پاك و بێگه‌ردی بۆی، وه‌ ئه‌و ژمارانه‌ی كه‌وا وتراون ژماره‌ی ئه‌وان نین، به‌ڵكو ئه‌و قسه‌ هه‌قه‌ی كه‌وا نه‌وتراوه‌و هێشتا نادیاره‌ بریتی یه‌ له‌ كه‌مترین كه‌وا قسه‌كه‌ی یه‌كه‌مه‌:‌ {سَيَقُولُونَ ثَلَاثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ وَيَقُولُونَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًا بِالْغَيْبِ وَيَقُولُونَ سَبْعَةٌ وَثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ قُل ربّي أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِم مَّا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِيلٌ فَلَا تُمَارِ فِيهِمْ إِلَّا مِرَاء ظَاهِرًا وَلَا تَسْتَفْتِ فِيهِم مِّنْهُمْ أَحَدًا} صدق الله العظيم [الكهف:22].
واته‌/ له ئایینده‌دا ده‌ڵێن ئه‌وان سیانن و چواره‌میان سه‌گه‌که‌یانه‌ هه‌ندێکی تر ده‌ڵێن پێنجن و شه‌شه‌میان سه‌گه‌که‌یانه‌ به‌ بێ به‌ڵگه‌ وتفه‌نگ نان به‌ تاریكه‌ شه‌وه‌وه‌ وه‌ده‌ڵێن حه‌وتن و هه‌شته‌میان سه‌گه‌که‌یانه‌ بڵێ په‌روه‌ردگارم خۆی ده‌زانێت ژماره‌یان چه‌نده‌ پێی نه‌وتوون ته‌نها كه‌مه‌كه‌یان نه‌بێت له‌به‌ر ئه‌وه قسه‌ مه‌که له‌باره‌ی ئه‌وانه‌وه جگه له قسه‌كردنێكی ئاشکراو راست نه‌بێت ده‌رباره‌شیان له‌هیچ که‌سێك (له خاوه‌نانی کتێب) مه‌پرسه‌.

جا گه‌ر له‌ ئایه‌ته‌كه‌ وورد بیته‌وه‌ ده‌بینی به‌وه‌ی خودا پێی وتوون كامه‌ قسه‌یان هه‌ق و راسته‌، فه‌تواكه‌ له‌ فه‌رمووده‌كه‌ی خوای گه‌وره‌دا كه‌ده‌فه‌وموێت:{قُل ربّي أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِم مَّا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِيلٌ}.
واته‌/ بڵێ په‌روه‌ردگارم خۆی ده‌زانێت ژماره‌یان چه‌نده‌ پێی نه‌وتوون ته‌نها كه‌مه‌كه‌یان نه‌بێت.

له‌وه‌یه‌ نه‌زانه‌كان ئه‌وانه‌ی قسه‌ ده‌كه‌ن به‌ناوی خوداوه‌ به‌گومان و دوودڵیه‌وه‌و له‌كاتێكدا لێشی نازانن بڵێن: "به‌راستی خودا مه‌به‌ستی له‌وه‌ی ده‌فه‌رموێت (ما يعلمهم إلا قليلٌ) واته‌ كه‌مێك له‌خه‌ڵكی له‌وانه‌ی ده‌یزانن" به‌ڵام خودا فه‌رمانی به‌ پێغه‌مبه‌ره‌كه‌ی كردووه‌ كه‌وا بڵێت: {قُل ربّي أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِم مَّا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِيلٌ}
واته‌/ بڵێ په‌روه‌ردگارم خۆی ده‌زانێت ژماره‌یان چه‌نده‌ پێی نه‌وتوون ته‌نها كه‌مه‌كه‌یان نه‌بێت.
جا ئه‌م فه‌رمانه‌ به‌قسه‌كه‌ له‌لایه‌ن خوداوه‌ بۆ پێغه‌مبه‌ره‌كه‌ی له‌گه‌ڵ فه‌توای: {قُل ربّي أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِم مَّا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِيلٌ}، به‌مانای به‌راستی خودا زانایه‌ به‌ژماره‌كه‌یان پێی نه‌وتوون ته‌نها كه‌مه‌كه‌یان نه‌بێت، جا لێره‌دا ئه‌و كه‌سه‌ی وورد ده‌بێته‌وه‌ ده‌وه‌ستێت و ئینجا ده‌ڵێت: "كه‌واته‌ ژماره‌یان كه‌مه‌ له‌به‌ر ئه‌وه‌ی خودا فه‌رموویه‌تی ئه‌وان كه‌مترن له‌وانه‌ی ده‌یڵێن ده‌رباره‌ی ژماره‌كه‌یان و ئه‌ویش هیچی پێنه‌وتوون ته‌نها كه‌مه‌كه‌ی نه‌بێت، وه‌ له‌میانه‌ی ئه‌وه‌دا ده‌بێت ژماره‌كه‌یان یان دوو كه‌س بن یا ده‌بێت كه‌مترین ژماره‌ بێت له‌ كۆی هه‌مووی ئه‌و ژمارانه‌ی كه‌وا هاتوون له‌ ئایه‌ته‌كه‌دا، وه‌یا ده‌بێت ژماره‌كه‌یان كه‌مترین ژماره‌ بێت له‌وانه‌ی هاتوون كه‌ بریتی یه‌ له‌: {سَيَقُولُونَ ثَلَاثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ} صدق الله العظيم. واته‌/ له ئایینده‌دا ده‌ڵێن ئه‌وان سیانن و چواره‌میان سه‌گه‌که‌یانه‌".

به‌ڵام ئه‌م قسه‌یه‌ش به‌هه‌مان شێوه‌‌ پێویستی به‌ ده‌سه‌لاتی زانستی زیاتر هه‌یه‌ جا پێویسته‌ له‌سه‌رت كه‌وا برۆی بۆ قسه‌ی ئه‌و قسه‌كاره‌ له‌ هاوه‌ڵانی ئه‌شكه‌وت تا بزانی له‌گه‌ڵ چه‌ند كه‌س قسه‌ی ده‌كرد له‌و كاته‌ی كه‌ وتی: ابعثوا أحدكم بورقكم هذه الى المدينة. واته‌: یه‌کێك له‌ خۆتان بنێرن با ئه‌م پاره ببات بۆ شار. وه‌لێره‌دا بۆت روونده‌بێته‌وه‌ كه‌وا له‌گه‌ڵ زیاتر له‌ كه‌سێك قسه‌ده‌كات كه‌وا دووكه‌سن جا بۆت ته‌ئكید ده‌بێته‌وه‌ ئه‌وان سێ كه‌س بوون وه‌ قسه‌ هه‌ق و راسته‌كه‌ ئه‌و قسه‌یه‌ كه‌وا نه‌وتراوه‌ له‌لایه‌ن یه‌هود و نه‌صاراوه‌، كه‌بریتی یه‌ له‌و قسه‌یه‌ی هێشتا نادیاره‌ له‌ زانستی غه‌یبدا، جا ها ئه‌وه‌ وترا له‌سه‌ر زمانی مه‌هدی چاوه‌روانكراوو ده‌سته‌كه‌ی به‌وه‌ی كه‌وا ئه‌وان سێ كه‌سن و چواره‌میان سه‌گه‌كه‌یانه‌، وه‌ مه‌هدی چاوه‌رونكراوو ده‌سته‌ به‌راستدانه‌ره‌كه‌ی بریتین له‌و ده‌سته‌ حه‌ق و راسته‌ی كه‌وا ژماره‌ هه‌ق و راسته‌كه‌ی ئه‌وان و چیرۆك و به‌سه‌رهات و ماوه‌ی مانه‌وه‌كه‌یان به‌ته‌واوی سه‌رژمێرو باس كرد، دواتریش به‌ سه‌ریاندا ئاگادار ده‌بن و ده‌یاندۆزنه‌وه‌ جا بۆتان روونده‌بێته‌وه‌ كه‌وا مه‌هدی چاوه‌روانكراوو ده‌سته‌كه‌ی بریتین له‌تاكه‌ كه‌س كه‌وا له‌سه‌ر حه‌قن. وه‌هه‌ر له‌به‌ر ئه‌وه‌ش خوای گه‌وره‌ فه‌رموویه‌تی: ‌{ثُمَّ بَعَثْنَاهُمْ لِنَعْلَمَ أَيُّ الْحِزْبَيْنِ أَحْصَى لِمَا لَبِثُوا أَمَدًا} صدق الله العظيم [الكهف:12].
واته‌/ پاشان له خه‌و خه‌به‌رمان کردنه‌وه‌و هه‌ستان تا بزانین کام ده‌سته‌یه‌یان ده‌زانن و سه‌رژمێری ئه‌وه‌ ده‌كه‌ن كه‌ ماوه‌ی چه‌نده ماونه‌ته‌وه‌.

وه‌مه‌هدی چاوه‌روانكراوو ده‌سته‌كه‌ی تاكه‌ كه‌سن كه‌وا ماوه‌ی مانه‌وه‌یان و چیرۆك و به‌سه‌رهاته‌كه‌یان و ناوه‌كانیان و ده‌رباره‌یان له‌ سه‌ره‌تاوه‌ تا كۆتایی سه‌رژمێر بكه‌ن و باسی بكه‌ن، وه‌ هه‌رچی سه‌گه‌كه‌یشانه‌ ئه‌وا به‌راستی خودا نیشانی دام به‌وه‌ی ره‌نگه‌كه‌ی سوره‌ وه‌ دواتریش له‌رۆژی دۆزینه‌وه‌و ئاگاداربوون به‌سه‌ریاندا ده‌یبینن جا تۆ چه‌نده‌ له‌وانه‌ ده‌چی كه‌ نه‌زانن له‌وانه‌ی شتانێك ده‌ڵێن به‌ناوی خوداوه‌ به‌گومان و دوودڵی یه‌وه‌ له‌كاتێكیشدا به‌ته‌واوی و دڵنیایی یه‌وه‌ لێی نازانن وه‌گه‌ر تۆ له‌وانه‌ی كه‌ خاوه‌ن ژیری و هۆشن له‌وانه‌ی له‌ كتێبی خوا وورد ده‌بنه‌وه‌ ئه‌وا دواتر حیكمه‌تی مانه‌وه‌ی هاوه‌ڵانی ئه‌شكه‌وت ده‌بینی له‌وه‌ی خودای گه‌وره‌ ده‌فه‌رموێت: {ثُمَّ بَعَثْنَاهُمْ لِنَعْلَمَ أَيُّ الْحِزْبَيْنِ أَحْصَى لِمَا لَبِثُوا أَمَدًا} صدق الله العظيم.
واته‌/ پاشان له خه‌و خه‌به‌رمان کردنه‌وه‌و هه‌ستان تا بزانین کام ده‌سته‌یه‌یان ده‌زانن و سه‌رژمێری ئه‌وه‌ ده‌كه‌ن كه‌ ماوه‌ی چه‌نده ماونه‌ته‌وه‌.

وه‌ هه‌رچی ئه‌وانه‌شن كه‌وا به‌سه‌ریاندا ئاگاداربوون له‌پێشتردا ئه‌وا ده‌رباره‌ی ئه‌وان هیچیان نه‌ده‌زانی نه‌ده‌یانزانی چیرۆك و به‌سه‌رهاته‌كه‌یان چی یه‌ نه‌ ماوه‌ی مانه‌وه‌شیان نه‌ ناوه‌كانیشیان به‌ڵكو بوو به‌كێشه‌ له‌سه‌ر به‌سه‌رهاته‌كه‌یان و هه‌ریه‌كێك له‌وان به‌ تفه‌نگ نان به‌تاریكه‌ شه‌وه‌وه‌ به‌بێ زانیاری هه‌واڵێكی ده‌رباره‌یان ده‌هێنا، جا له‌پاش ئه‌وه‌ گه‌راندیانه‌وه‌ لای دروستكارو خالقه‌كه‌یان: {فَقَالُوا ابْنُوا عَلَيْهِمْ بُنْيَانًا ربّهم أَعْلَمُ بِهِمْ} [الكهف:21].
واته‌/ وتیان با چه‌ند خانوو بینایه‌كیان له‌سه‌ر دروست بکه‌ن په‌روه‌ردگاریان زاناتره‌ پێیان.

وه‌ به‌راستی مه‌هدی چاوه‌روانكراو ناصر محمد یه‌مانی ئه‌وه‌ی بۆ روونكردنه‌وه‌ كه‌وا حیكمه‌ت له‌ مانه‌وه‌یان چی یه‌ كه‌ بریتی یه‌ له‌وه‌ی له‌ پێناوی به‌دواكه‌وتنی مه‌هدی چاوه‌روانكراوی هه‌ق و حزبه‌كه‌یه‌تی كه‌وا ژماره‌ی ئه‌وان و ماوه‌ی مانه‌وه‌ی یه‌كه‌م و دووه‌م و چیرۆك و به‌سه‌رهاته‌كه‌یان و ناوه‌كانیانی سه‌رژمێرو باسكردووه‌، وه‌ دواتریش خودا زانسته‌كه‌ی زیادكردم به‌ نیشاندانی ره‌نگی سه‌گه‌كه‌یان كه‌وا زه‌ردێكی مه‌یله‌و سوره‌ وه‌كو ره‌نگی ئه‌و سه‌گه‌ ناسراوانه‌ی له‌لاتانن نه‌ ره‌ش نه‌ سپی به‌ڵكو ره‌نگێكی تر، وه‌ ئێمه‌ به‌م ره‌نگه‌ ده‌ڵێین سور هه‌ندێكی تریش پێی ده‌ڵێن زه‌رد، گرنگ ئه‌وه‌یه‌ من ئه‌وه‌م پێ وتن كه‌وا مه‌به‌ستم وه‌كو خۆی چ ره‌نگێكه‌ له‌ ره‌نگی سه‌گه‌كان، وه‌ به‌هه‌مان شێوه‌ مه‌هدی چاوه‌روانكراوی هه‌ق ناصر محمد یه‌مانی ئه‌وه‌ی روونكرده‌وه‌ كه‌وا ئاگادربوون به‌سه‌ریاندا بریتی یه‌ له‌ حیكمه‌تی وونبوونیان له‌به‌رچاوی خه‌ڵكی هه‌تا زه‌مان و كاتی حیكمه‌ت له‌ مانه‌وه‌یان دێت، ئه‌مه‌ له‌به‌ر ئه‌وه‌ی ئه‌وان نیشانه‌یه‌كن له‌ نیشانه‌ گه‌وره‌كانی قیامه‌ت.

وه‌ به‌راستی خوداش ئه‌م حیكمه‌ته‌ی بۆ روونكردوونه‌ته‌وه‌ له‌ ئاگاداربوون به‌سه‌ریانداو دۆزینه‌وه‌یان له‌ پێناو وون بوون و شاردنه‌وه‌یان هه‌تا زه‌مانی نیشانه‌ گه‌وره‌كانی قیامه‌ت دێت. خوای گه‌وره‌ش فه‌رموویه‌تی: {وَكَذَٰلِكَ أَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوا أَنَّ وَعْدَ اللَّـهِ حَقٌّ وَأَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيهَا} صدق الله العظيم [الكهف:21].
واته‌/ تا به‌و شێوه‌یه‌ش خه‌ڵکیمان ڕێنموویی کرد تا بیاندۆزنه‌وه و بزانن و دڵنیابن که به‌ڕاستی به‌ڵێنی خوا حه‌ق و ڕاسته‌و بێگومان قیامه‌تیش هیچ گومانی تێدا نیه.

له‌وه‌یه‌ نه‌زانه‌كان بڵێن: "به‌ڵكو ئه‌م حیكمه‌ته‌ تایبه‌ت بوو به‌وانه‌ی ئاگاداربوون به‌سه‌ریانداو ئه‌وانیان دۆزیه‌وه‌ له‌ پێشتردا" .جا له‌پاش ئه‌وه‌ ره‌دیان ده‌ده‌ینه‌وه‌ به‌وه‌ی ئه‌وانه‌ی ئاگاداربوون به‌سه‌ریاندا و ئه‌وانیان دۆزیه‌وه‌ هیچ شتێكیان ده‌رباره‌ی ئه‌وان نه‌ده‌زانی نه‌ ده‌رباره‌ی به‌سه‌رهاته‌كانیان وه‌ نه‌ده‌رباره‌ی ناوه‌كانیان وه‌ نه‌ ده‌رباره‌ی حیكمه‌ت له‌ مانه‌وه‌شیان، جگه‌ له‌وه‌ی زانیان ده‌بێت حیكمه‌تێكی خودایی هه‌بێت له‌ كتێبدا له‌مانه‌وه‌ی ئه‌وانه‌دا: {فَقَالُوا ابْنُوا عَلَيْهِمْ بُنْيَانًا ربّهم أَعْلَمُ بِهِمْ} صدق الله العظيم.
واته‌/ وتیان با چه‌ند خانوو بینایه‌كیان له‌سه‌ر دروست بکه‌ن په‌روه‌ردگاریان زاناتره‌ پێیان.

وه‌ ئه‌ی ئه‌و كه‌سه‌ی كه‌وا به‌دوای هه‌قیقه‌ت و راستیدا ده‌گه‌رێی، به‌راستی هاوه‌ڵانی ئه‌شكه‌وت و ره‌قیم وا له‌ پارێزگاری (ذمار)ن له‌ گوندی (الأقمر) له‌ ئه‌شكه‌وتێكی ته‌نیشت ماڵی پیاوێك كه‌وا پێی ده‌ڵێن محمد سعد، وه‌ محمد سعدیش شوێنه‌كه‌ی كردووه‌ به‌ شوێنی خواردنی ئاژه‌ڵه‌كان، جا ئایا له‌دوای ئه‌م به‌یان و روونكردنه‌وه‌یه‌ به‌یان و روونكردنه‌وه‌ی ترت ده‌وێت؟ وه‌ سوێند به‌خوای په‌روه‌ردگاری هه‌موو جیهان ده‌خۆم كه‌وا ئه‌وان له‌ پارێزگای (ذمار)ن جا ده‌رباره‌یان قسه‌ مه‌كه‌ به‌ دوودڵی و گومانه‌وه‌ ئه‌ی ئه‌و كه‌سه‌ی به‌دوای هه‌قیقه‌ت و راستیدا ده‌گه‌رێی وه درۆش په‌ته‌كه‌ی كورته‌، وه‌ هه‌رده‌ڵێی له‌وانه‌ی كه‌وا دڵیان ده‌له‌رزێ و دوودڵ و به‌شك و گومانن له‌وانه‌ی كه‌وا رێگا له‌ حه‌ق و راستی ده‌گرن بۆ ئه‌وه‌ی بگه‌رێن له‌ شك و گومان له‌دڵی به‌راستدانه‌راندا به‌ڵكو بگه‌رێنه‌وه‌، وه‌ سوێند به‌خوا گه‌ر تۆ به‌م شێوه‌یه‌ بی ئه‌وا كه‌س گومراو سه‌رلێشێواو ناكه‌ی ته‌نها خۆت نه‌بی وه‌ ئه‌مه‌ش له‌ ئایه‌ت و نیشانه‌كانی خودایه‌ بۆ ئه‌وانه‌ی دڵنیان له‌ ئایه‌ت و نیشانه‌كانی. وه‌كو خوای گه‌وره‌ پشتراستی ده‌كاته‌وه‌ له‌وه‌ی ده‌فه‌رموێت: ‌{وَتَرَى الشَّمْسَ إِذَا طَلَعَتْ تَزَاوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَإِذَا غَرَبَتْ تَقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِي فَجْوَةٍ مِنْهُ ۚ ذَٰلِكَ مِنْ آيَاتِ اللَّـهِ ۗ مَنْ يَهْدِ اللَّـهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ ۖ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُرْشِدًا ﴿١٧﴾} صدق الله العظيم [الكهف].
واته‌/ کاتێکیش که خۆر هه‌ڵدێت تیشکه‌که‌ی ده‌بینیت له لای ڕاستی ئه‌شکه‌وته‌که‌وه ده‌دات و تێپه‌ڕ ده‌بێت کاتێکیش که ئاوا ده‌بێت له لای چه‌پی ده‌دات و به‌سه‌ریدا تێپه‌ڕ ده‌بێت له‌كاتێكدا ئه‌وان له‌ناو بۆشایی فراوانی ئه‌شکه‌وته‌که‌دا وا ڕاکشاون ئه‌وه هه‌مووی به‌ڵگه‌و نیشانه‌ن له به‌ڵگه‌و نیشانه‌کانی خوا ئه‌وه‌ی خوا هیدایه‌تی بدات هه‌ر ئه‌و هیدایه‌ت دراوه‌و ڕێنموویی وه‌رگرتووه‌ ئه‌وه‌ش خوا گومڕای بکات ئه‌وه هه‌رگیز که‌سێکت ده‌ست ناکه‌وێت که پشتیوانی بکات و ڕێنموویی بکات.

وه‌ گه‌ر تۆش ئاگادار بوویت به‌سه‌ریانه‌وه‌ له‌ شوێنێكی تردا جا په‌له‌ بكه‌ وه‌ره‌ روونی بكه‌وه‌ بۆ خه‌ڵكی جیهان گه‌ر له‌ راستگۆیانی؟ به‌ڵكو له‌وه‌یه‌ چه‌ند جه‌سته‌و كه‌له‌شێكی مردووی پارێزراو له‌ تێكچوون بدۆزیه‌وه، به‌ڵام هاوه‌ڵانی ئه‌شكه‌وت مردوو نین به‌ڵكو به‌خه‌وتوویی راكشاون. وه‌كو خوای گه‌وره‌ پشتراستی ده‌كاته‌وه‌ له‌وه‌ی ده‌فه‌رموێت: {وَتَحْسَبُهُمْ أَيْقَاظًا وَهُمْ رُ‌قُودٌ وَنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَذَاتَ الشِّمَالِ وَكَلْبُهُم بَاسِطٌ ذِرَ‌اعَيْهِ بِالْوَصِيدِ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَ‌ارً‌ا وَلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُ‌عْبًا ﴿١٨﴾} صدق الله العظيم [الكهف].
واته‌/ واده‌زانیت به‌خه‌به‌رن و ئه‌وان به‌خه‌وتویی ڕاکشاون ئێمه ئه‌م دیوو ئه‌و دیویان پێده‌که‌ین و به‌لای ڕاست و چه‌پیاندا هه‌ڵیان ده‌گێڕینه‌وه سه‌گه‌که‌شیان چه‌مۆڵه‌ی داداوه له‌به‌رده‌م که‌له‌به‌ری ئه‌شکه‌وته‌که‌دا ئه‌گه‌ر تۆ سه‌رێکت بکێشایه بۆ سه‌ر دیمه‌نیان ئه‌وه به په‌له هه‌ڵده‌هاتیت و ترسێکی زۆر له دیمه‌نیان ده‌چووه دڵته‌وه‌.

وه‌ مه‌هدی چاوه‌روانكراوی هه‌قیش ده‌رباره‌ی هۆكاری هه‌ڵاتنی ئه‌وه‌ی به‌سه‌ریاندا ئاگادار ده‌بێت و ده‌یاندۆزێته‌وه‌ بۆ روونكردنه‌وه كه‌بریتی یه‌ له‌وه‌ی نه‌یزانیوه‌ ده‌رباره‌ی ئه‌وه‌ی ئه‌وان چه‌نده‌ درێژن و جه‌سته‌كانیان چۆن دروستكراون، ئه‌مه‌ش له‌به‌رئه‌وه‌ی ئه‌وان له‌ ئایه‌ت و نیشانه‌ سه‌رسورهێنه‌ره‌كانی خودان، كه‌ له‌ ئومه‌ته‌ یه‌كه‌مینه‌كانن به‌ره‌نگ و وێنه‌ی قه‌ومی عاد، جا سه‌یری جه‌سته‌ی قه‌ومی عاد بكه‌ به‌ڵكو بگه‌ی به‌وانه‌ی دڵنیا ده‌بن به‌ ئایه‌ت و نیشانه‌كانی خوا. وه‌ هه‌رچی وه‌سف و باسی جه‌سته‌ی قه‌ومی عادو ثه‌مودیشه‌ جا زه‌به‌لاحیه‌كه‌یان به‌ جه‌سته‌ی هاوه‌ڵانی ئه‌شكه‌وت ده‌چێت، ئه‌مه‌ش له‌به‌ر ئه‌وه‌ی هاوه‌لانی ئه‌شكه‌وت نزیك له‌ زه‌مان وكاتی ئه‌وان ژیاون له‌دوای عادو ثه‌مود، وه‌ به‌هه‌مان شێوه‌ جه‌سته‌ی عادو ثه‌مودیش زه‌به‌لاح بوون جا ته‌نها قورئان باسی زه‌به‌لاحی ئه‌وانمان بۆ ده‌كات به‌وه‌ی چه‌نده‌ درێژو زه‌به‌لاح بوون جا درێژی ئێوه‌ له‌ به‌رامبه‌ر یه‌كێكیان وه‌ كو هی منداڵێكه‌ كه‌وا بروات به‌لای درێژترین پیاودا له‌لای‌ ئێوه‌، ئه‌مه‌ش له‌ میانه‌ی ئه‌وه‌دا ده‌رده‌هێنن كه‌وا خودای گه‌وره‌ تێیدا ده‌فه‌رموێت:‌ {كَأنهمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ مُّنقَعِرٍ‌ ﴿٢٠﴾} صدق الله العظيم [القمر].
واته‌/ (بایه‌كه‌) هه‌موویانی له‌بێخ ده‌رهێنا و له‌پێی خستن و دانی به‌زه‌ویدا هه‌روه‌کو قه‌دی دارخورمای هه‌ڵکه‌نراو.

جا ئایا ده‌زانن (أعجاز النخل) چی یه‌؟ ئه‌مه‌ بریتی یه‌ له‌ قه‌دی دارخورمایه‌كی درێژ كه‌ ئه‌گه‌ر له‌ زه‌ویدا له‌ ریشه‌وه‌ هه‌ڵیكه‌نیت ئه‌وا ده‌كه‌وێت و به‌رده‌بێته‌وه‌ به‌سه‌ر زه‌ویداو ژیانی نامێنێت، وه‌ ئه‌مه‌شمان بۆ روونكردنه‌وه‌ تا به‌هه‌قه‌كه‌ی بچوێنین به‌هه‌مان شێوه‌ش له‌وه‌ی خودای گه‌وره‌ ده‌فه‌رموێت: {فَتَرَ‌ى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْ‌عَىٰ كَأنهمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ ﴿٧﴾} [الحاقة].
واته‌/ ئه‌و خه‌ڵکه‌ت ده‌بینی هه‌موو لاڵ و پاڵ لێی ده‌که‌وتن هه‌روه‌ك قه‌دی دارخورمای له ڕیشه هه‌ڵکه‌نراو.

جا ئه‌ی قه‌وم قورئانی گه‌وره‌ وا باسی زه‌به‌لاحی ئه‌و قه‌وم و گه‌له‌تان بۆ ده‌كات له‌وه‌ی خوای گه‌وره‌ ده‌فه‌رموێت:
{فَتَرَ‌ى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْ‌عَىٰ كَأنهمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ ﴿٧﴾} واته‌ {ئه‌و خه‌ڵکه‌ت ده‌بینی هه‌موو لاڵ و پاڵ لێی ده‌که‌وتن هه‌روه‌ك قه‌دی دارخورمای له ڕیشه هه‌ڵکه‌نراو}، وه‌ به‌هه‌مان شێوه‌ له‌وه‌ی خوای گه‌وره‌ ده‌فه‌رموێت: {كَأنهمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ مُّنقَعِرٍ‌ ﴿٢٠﴾} صدق الله العظيم،
واته‌/ (بایه‌كه‌) هه‌موویانی له‌بێخ ده‌رهێنا و له‌پێی خستن و دانی به‌زه‌ویدا هه‌روه‌کو قه‌دی دارخورمای هه‌ڵکه‌نراو.
ئه‌مه‌ش له‌به‌ر ئه‌وه‌ی چونكه‌ درێژیان به‌ درێژی قه‌دی دارخورماكان ده‌چێت، وه‌ قورئانیش وورده‌ له‌ وه‌سفه‌كه‌یدا جا بۆیه‌ درێژیان وه‌كو درێژی قه‌دی دارخورما بووه‌، جا با یه‌كێكتان بروات به‌رێكی بوه‌ستێت له‌لای قه‌دی دارخورمایه‌كه‌وه‌ دواتر جیاوازیه‌كه‌ له‌نێوان خۆمان و ئه‌واندا به‌دی ده‌كات كه‌ وه‌كو جیاوازی نێوان ئێمه‌و درێژی قه‌دی دارخورما زه‌به‌لاحه‌كه‌یه‌، جا ئایا ئێوه‌ به‌راستی داده‌نێن و ده‌گه‌رێن ده‌رباره‌ی راستیه‌كان له‌سه‌ر ئه‌رزی واقعدا به‌ هه‌موو حیله‌و هۆكارێك هه‌ر یه‌كێك له‌ ئێوه‌ به‌قه‌ده‌ر هه‌وڵ و ماندووبوون و حیله‌كه‌ی؟ وه‌ ئه‌گه‌ر بشتانه‌وێت ئه‌وانه‌ی كه‌وا نوستوون به‌ ئاگا بهێننه‌وه‌ جا برۆن بۆ گوندی (الأقمر) له‌ پارێزگای (ذمار)ی رۆژهه‌ڵاتی حورور جا ده‌بینن وا هاوه‌ڵانی ئه‌شكه‌وت له‌ گوندی (الأقمر)دان تا حه‌قیقه‌ت و راست و دروستی ئه‌وه‌ بزانن كه‌ خوای گه‌وره‌ ده‌فه‌رموێت: {لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَ‌ارً‌ا وَلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُ‌عْبًا ﴿١٨﴾} صدق الله العظيم
واته‌/ ئه‌گه‌ر تۆ سه‌رێکت بکێشایه بۆ سه‌ر دیمه‌نیان ئه‌وه به په‌له هه‌ڵده‌هاتیت و ترسێکی زۆر له دیمه‌نیان ده‌چووه دڵته‌وه‌.
جا بزانن هه‌ڵاتنه‌كه‌ له‌به‌ر بینینی له‌ناكاوی جه‌سته‌ی ئه‌و به‌شه‌ره‌ زه‌به‌لاحانه‌یه‌ كه‌وا قه‌ت وێنه‌یان نه‌بینراوه‌ وه‌ هه‌ركه‌سێكیشتان كه‌ ده‌یانبینێت خۆی زۆر به‌ بچوكی و كه‌می ده‌بینێت له‌به‌رامبه‌ریاندا.

وه‌ سوێندیش به‌خوای به‌رزو گه‌وره‌ ده‌خۆم كه‌وا من به‌ راست و هه‌ق نه‌بێت قسه‌تان بۆ ناكه‌م جا ئایا ئیمان به‌ قورئانی گه‌وره‌ دێنن؟ جا هێشتا زۆر له‌ئایه‌ت و نیشانه‌ی تر هه‌ن كه‌وا هه‌ڵیده‌گرین بۆ ئه‌وانه‌ی دوودڵن جا به‌هه‌ق و به‌ڵگه‌وه‌ قسه‌یان له‌گه‌ڵدا ده‌كه‌ین و ده‌یاندوێنین.
وه‌ ره‌جاشم له‌خودا ئه‌وه‌یه‌ كه‌وا پاداشتی ابن عمر بداته‌وه‌ ده‌رباره‌م به‌ چاكترین پاداشت به‌ باشترینی ئه‌وه‌ی به‌نده‌ چاكه‌كانی پێ پاداشت ده‌داته‌وه‌، ئه‌مه‌ش له‌به‌ر ئه‌وه‌ی به‌راستی ئه‌و پیاوێكه‌ هه‌وڵده‌دات بۆ سه‌لماندنی به‌راستدانان له‌ سه‌ر ئه‌رزی واقع تاكو به‌خه‌ڵكی بڵێت: "ئه‌ی قه‌وم به‌دوای ئه‌و مه‌هدی چاوه‌روانكراوه‌ بكه‌ون كه‌وا به‌به‌یانی حه‌قی قورئان ده‌تاندوێنێت جا هه‌قه‌كه‌ی له‌سه‌ر ئه‌رزی واقعدا ده‌بینن". وه‌ ئه‌ویش له‌سه‌ر ئه‌وه‌ شایه‌ده‌، جا من پێیدا هه‌ڵناده‌م ته‌نها ئه‌وه‌یه‌ كه‌وا ده‌زانم شایه‌نی ئه‌وه‌یه‌ باسی بكه‌م، وه‌ ده‌شزانم سوپاس و پاداشتی له‌من ناوێت به‌ڵكو خۆشه‌ویستی خوداو نزیكبوونه‌وه‌ لێی و رازیبوونی نه‌فسی خوداكه‌ی ده‌وێت. وه‌ منیش له‌سه‌ر ئه‌وه‌ شایه‌دم. خودا لێی رازی بێت و شیفای بدات و چاكی بكاته‌وه‌ به‌راستی په‌روه‌ردگارم بیسه‌ری دوعاو نزاكانه‌ جا كه‌س له‌ره‌حمه‌ت و مهیره‌بانی یه‌كه‌ی بێ ئومێدنابێت ته‌نها نائومێده‌كان.

بسم الله الرحمن الرحيم
هه‌رچی داواكه‌شته‌ بۆ مباهه‌له‌ جا مژده‌ بێت به‌وه‌، كه‌وا ده‌ڵێم:


ئه‌ی خودایه‌ به‌نده‌كه‌ت ناصر محمد یه‌مانی داوا ده‌كات به‌حه‌قی ئه‌وه‌ی هیچ خودایه‌ك نی یه‌ ته‌نها تۆ نه‌بی وه‌ به‌حه‌قی ئه‌و ره‌حمه‌ته‌ت كه‌وا له‌سه‌ر نه‌فسی خۆت نوسیوه‌، وه به‌حه‌قی گه‌وره‌یی نیعمه‌تی رازی بوونی نه‌فست گه‌ر من بوختانم هه‌ڵبه‌ستووه‌ له‌سه‌رت به‌ ناحه‌ق ده‌رباره‌ی مه‌هدی چاوه‌روانكراوو مه‌هدی چاوه‌روانكراو نیم جا ئه‌وه‌ له‌عنه‌تی خواو فریشته‌كان و هه‌موو خه‌ڵكیشم له‌سه‌ر بێت، وه‌ ئه‌گه‌ر ئه‌و كه‌سه‌ی به‌دوای هه‌قیقه‌ت و راستیدا ده‌گه‌رێت مه‌هدی چاوه‌روانكرای حه‌ق له‌كتێبدا به‌درۆ ده‌خاته‌وه‌ ئه‌وا به‌راستی من داوات لێده‌كه‌م به‌حه‌قی ئه‌وه‌ی هیچ خودایه‌ك نی یه‌ ته‌نها تۆ نه‌بی وه‌ به‌حه‌قی ئه‌و ره‌حمه‌ته‌ت كه‌وا له‌سه‌ر نه‌فسی خۆت نوسیووه‌ وه‌ به‌حه‌قی نیعمه‌تی رازی بوونی نه‌فسی خۆت كه‌وا له‌وو له‌هه‌موو موسڵمانانیش خۆشبیت جا ئه‌وان نازانن من مه‌هدی چاوه‌روانكراوی هه‌قم له‌ په‌روه‌ردگاریانه‌وه‌، وإنا لله وإني إليه لراجعون، جا هه‌ر كه‌سێك به‌دوام بكه‌وێت ئه‌وا له‌منه‌ وه‌هه‌ركه‌سێكیش سه‌رپێچیم بكات ئه‌وا به‌راستی خودایه‌ تۆ لێخۆشبوو میهره‌بانی وه‌ تۆ به‌ره‌حمتری له‌ به‌نده‌كه‌ت بۆ به‌نده‌كانت وه‌عدو به‌ڵێنیشت هه‌ق و راسته‌و هه‌ر خۆشت ارحم الراحمینی.

وسلامٌ على المرسلين، والحمدُ لله ربّ العالمين..
برات ره‌حمه‌تی ئه‌و خودایه‌ی كه‌وا ره‌حمه‌ته‌كه‌ی هه‌موو شتێكی گرتۆته‌وه‌ ته‌نها ئه‌وه‌ی پشت هه‌ڵده‌كات له‌حه‌ق له‌كاتێكیشدا ده‌زانێت ئه‌و حه‌قه‌؛ مه‌هدی چاوه‌روانكراو ناصر محمد یه‌مانی.
__________________